Funkcja f jest określona wzorem f(x)=2x3−4x2+9x dla każdego x∈R. Punkt P=(x0,18) należy do wykresu funkcji f. Oblicz x0 oraz wyznacz równanie stycznej do wykresu funkcji f w punkcie P.
Dany jest okrąg O. Przez punkt A poprowadzono dwie proste, które są styczne do tego okręgu w punktach – odpowiednio – P oraz Q. Przez punkt B leżący na odcinku AP poprowadzono styczną do tego okręgu w punkcie D, która przecięła odcinek AQ w punkcie C (zobacz rysunek).
Wykaż, że jeżeli ∣AQ∣=5⋅∣BP∣ oraz ∣CD∣=2⋅∣BD∣, to trójkąt ABC jest równoramienny.
W pudełku umieszczono n kul (n≥3) wśród których dokładnie 2 kule są czarne, a pozostałe kule są białe. Z tego pudełka losujemy jedną kulę i odkładamy ją na bok. Jeżeli wylosowana kula jest biała, to do pudełka wrzucamy kulę czarną, a gdy wylosowana kula jest czarna, to do pudełka wrzucamy kulę białą. Po przeprowadzonej w ten sposób zmianie zawartości prawdopodobieństwo wylosowania kuli białej z tego pudełka jest równe 5037. Oblicz n.
Czworokąt wypukły ABCD jest wpisany w okrąg o promieniu 4. Kąty BAD i BCD są proste (zobacz rysunek). Przekątne AC i BD tego czworokąta przecinają się w punkcie E tak, że ∣BE∣=3⋅∣DE∣ oraz ∣BD∣=2⋅∣AE∣.
Rozważamy wszystkie graniastosłupy prawidłowe czworokątne ABCDEFGH, w których odcinek łączący punkt O przecięcia przekątnych AC i BD podstawy ABCD z dowolnym wierzchołkiem podstawy EFGH ma długość d (zobacz rysunek).
a) Wyznacz zależność objętości V graniastosłupa od jego wysokości h i podaj dziedzinę funkcji V(h).
Rozważamy wszystkie graniastosłupy prawidłowe czworokątne ABCDEFGH, w których odcinek łączący punkt O przecięcia przekątnych AC i BD podstawy ABCD z dowolnym wierzchołkiem podstawy EFGH ma długość d (zobacz rysunek).
b) Wyznacz wysokość tego z rozważanych graniastosłupów, który ma największą objętość.
Okrąg o1 o środku w punkcie S1 jest określony równaniem (x−6)2+(y+1)2=16. Okrąg o2 ma środek w punkcie S2 takim, że S1S2=[−4,4]. Promienie tych okręgów są sobie równe. Figura F składa się z dwóch okręgów: o1 oraz o2. Punkty M i N są punktami przecięcia figury F z tą z jej osi symetrii, która jest prostą o dodatnim współczynniku kierunkowym. Wyznacz punkt K, leżący na jednej z osi symetrii figury F, taki, że pole trójkąta MNK jest równe 40.