Na którym rysunku poprawnie zaznaczono na osi liczbowej zbiór wszystkich liczb rzeczywistych x spełniających tę nierówność? Wybierz właściwą odpowiedź spośród podanych.
Trzywyrazowy ciąg (x,y,z) jest geometryczny i rosnący. Suma wyrazów tego ciągu jest równa 105. Liczby x, y oraz z są – odpowiednio – pierwszym, drugim oraz szóstym wyrazem ciągu arytmetycznego (an), określonego dla każdej liczby naturalnej n≥1.
Nieskończony ciąg geometryczny (an) jest określony dla każdej liczby naturalnej n≥1. Suma wszystkich wyrazów ciągu (an) o numerach nieparzystych jest równa 16, tj.
a1+a3+a5+…=16
Ponadto a1+a3=25⋅a2.
Wyznacz wzór ogólny na n-ty wyraz ciągu (an). Zapisz obliczenia.
Uczniom klas ósmych zadano pytanie: „Z którego portalu internetowego korzystasz najczęściej?”. Każdy z uczniów wskazał jeden portal. Procentowy rozkład udzielonych odpowiedzi uczniów przedstawiono na diagramie poniżej. Portal F wskazało 72 uczniów.
Oceń prawdziwość podanych zdań. Wybierz P, jeśli zdanie jest prawdziwe, albo F – jeśli jest fałszywe.
Portal Y wskazało 40 uczniów.
P
F
Portal I wskazało o 8 uczniów mniej niż uczniów, którzy wskazali portal S.
P
F
1.
2.
Poprawna odpowiedź
Rozwiązujemy nierówność liniową:
3xx<9<3
Szukamy liczb całkowitych dodatnich spełniających x<3. Są to x=1 oraz x=2 — łącznie 2 rozwiązania.
A.(−∞,−32)
B.(−∞,32)
C.(−32,+∞)
D.(32,+∞)
D. (32,+∞)
Przenosimy wyraz z x z prawej strony na lewą, dodając x do obu stron:
1−23x+x1−21x<32<32
Przenosimy wyraz wolny na prawą stronę:
−21x−21x<32−1<−31
Dzielimy obie strony przez −21 (liczbę ujemną), zmieniając kierunek nierówności:
x>32
B2
Sumujemy cyfry liczby 27733.
2+7+7+3+3=22
Liczba 22 nie jest podzielna przez 3 (kryterium podzielności przez 3: suma cyfr musi być podzielna przez 3), więc liczba 27733 też nie jest podzielna przez 3. Odpowiedź: B, uzasadnienie 2.
C.
Znak ≥ jest nieostry, więc liczba −3 też spełnia nierówność i na osi liczbowej zaznaczamy ją zamalowanym (domkniętym) kółkiem.
Nierówność obejmuje wszystkie liczby większe lub równe −3, czyli leżące na osi na prawo od −3, więc zamalowujemy odcinek osi w tę stronę.
Rysunek z zamalowanym kółkiem w punkcie −3 i zaznaczonym obszarem na prawo od niego to rysunek C.
A.x−1x
B.3x2−3x1
C.−3x
D.−3x1
B. 3x2−3x1
Dzielenie ułamków zamieniamy na mnożenie przez odwrotność:
x2−1x:x+13x2=x2−1x⋅3x2x+1
Rozkładamy mianownik x2−1 na czynniki (wzór skróconego mnożenia):
(x−1)(x+1)x⋅3x2x+1
Skracamy czynnik (x+1) w liczniku i mianowniku:
(x−1)⋅(x+1)⋅3x2x⋅(x+1)=3x2(x−1)x
Zapisujemy 3x2 jako 3x⋅x i skracamy x w liczniku z jednym x w mianowniku:
3x⋅x⋅(x−1)x=3x(x−1)1
Mnożymy w mianowniku:
3x(x−1)1=3x2−3x1
A. dwa rozwiązania: (−5) oraz 2.
B. dwa rozwiązania: (−5) oraz 0.
C. trzy rozwiązania: (−5), 0 oraz 2.
D. cztery rozwiązania: (−5), (−2), 0 oraz 2.
C. trzy rozwiązania: (−5), 0 oraz 2.
Wyznaczamy dziedzinę — mianownik nie może być równy zero:
2x+4=0⟹x=−2
Licznik jest równy zero, gdy jeden z czynników jest zerem:
x=0lubx+5=0lub2−x=0
Rozwiązujemy te równania:
x=0,x=−5,x=2
Wszystkie trzy rozwiązania należą do dziedziny (żadne nie jest równe −2), więc równanie ma dokładnie trzy rozwiązania: −5, 0 oraz 2.
PP
Suma miar kątów w trójkącie jest równa 180°.
α+β+γ=180°
Z warunku α+β=130° obliczamy kąt γ.
γ=180°−130°=50°
Z warunku α+γ=120° obliczamy kąt β.
β=180°−120°=60°
Kąt α obliczamy, odejmując od 180° obliczone kąty β i γ.
α=180°−β−γ=180°−60°−50°=70°
Kąt α rzeczywiście ma miarę 70° – pierwsze zdanie jest prawdziwe (P).
Kąty trójkąta to α=70°, β=60°, γ=50°. Największy z nich to 70°, a najmniejszy to 50°.
70°−50°=20°
Różnica wynosi 20° – drugie zdanie jest również prawdziwe (P). Odpowiedź: PP.
A. nie ma rozwiązań.
B. ma dokładnie jedno rozwiązanie.
C. ma dokładnie dwa rozwiązania.
D. ma nieskończenie wiele rozwiązań.
D. ma nieskończenie wiele rozwiązań.
Mnożymy pierwsze równanie stronami przez −4:
−4(x−2y)=−4⋅3−4x+8y=−12
Otrzymane równanie jest identyczne z drugim równaniem układu — oba równania opisują tę samą prostą. Oznacza to, że każda para (x,y) spełniająca x−2y=3 spełnia też drugie równanie, więc układ ma nieskończenie wiele rozwiązań.
PP
Sprawdzamy pierwsze zdanie. Zapisujemy 9 jako potęgę liczby 3, a następnie mnożymy potęgi o tej samej podstawie, dodając wykładniki.
3⋅95=31⋅(32)5=31⋅310=311
Otrzymany wynik jest równy 311 z treści zdania, więc pierwsze zdanie jest prawdziwe (P).
Sprawdzamy drugie zdanie. W liczniku mnożymy potęgi o tej samej podstawie, a potem dzielimy przez potęgę w mianowniku, odejmując wykładniki.
21028⋅27=210215=25
Otrzymany wynik jest równy 25 z treści zdania, więc drugie zdanie jest prawdziwe (P).
x=5,y=20,z=80
Rozwiązania zadań o trudności 3 i wyższej są dostępne w planie Premium
Odblokuj pełne rozwiązania krok po kroku dla wszystkich zadań.
D. ma dokładnie trzy rozwiązania: (−1), (−2) oraz 3.
B. ma dokładnie jedno rozwiązanie: (−1).
Ułamek jest równy zero, gdy jego licznik jest równy zero, a mianownik musi być różny od zera. Mianownik zeruje się dla x=−2 oraz x=3, więc dziedziną równania jest zbiór liczb x=−2 i x=3.
Przyrównujemy licznik do zera:
x+1=0⟹x=−1
Liczba x=−1 należy do dziedziny, więc jest jedynym rozwiązaniem równania.
x=−5, x=−2, x=2
Rozwiązania zadań o trudności 3 i wyższej są dostępne w planie Premium
Odblokuj pełne rozwiązania krok po kroku dla wszystkich zadań.