Trzywyrazowy ciąg (x,y,z) jest geometryczny. Jeżeli w tym ciągu pomniejszymy trzeci wyraz o 4, a pozostałe wyrazy pozostawimy bez zmian, to otrzymamy ciąg arytmetyczny. Jeżeli drugi i trzeci wyraz tak otrzymanego ciągu arytmetycznego pomniejszymy o 1, to otrzymamy nowy ciąg geometryczny.
Punkty K i L są środkami – odpowiednio – boków AB i BC kwadratu ABCD o boku długości a. Punkt M jest takim punktem na boku BC, że odcinki DK i KM są prostopadłe. Odcinek AL przecina odcinki DK oraz DM w punktach – odpowiednio – P oraz Q (zobacz rysunek).
W ostrosłupie prawidłowym trójkątnym ABCS podstawa ABC jest trójkątem równobocznym. Długość okręgu opisanego na podstawie ABC jest równa 62π, a cosinus kąta między krawędziami bocznymi SB i SC jest równy 95.
Oblicz długość krawędzi podstawy ABC oraz cosinus kąta między ścianami bocznymi SAC i SBC tego ostrosłupa. Zapisz obliczenia.
W parku miejskim rosną drzewa iglaste i drzewa liściaste. Wszystkich drzew łącznie jest 198. Gdyby w tym parku rosło o 18 drzew iglastych więcej niż teraz, to wtedy drzew liściastych byłoby tam 3 razy więcej niż drzew iglastych. Przyjmijmy następujące oznaczenia: x – liczba drzew iglastych rosnących w parku miejskim, y – liczba drzew liściastych rosnących w parku miejskim.
Dokończ zdanie. Wybierz właściwą odpowiedź spośród podanych.
Układem równań, którego poprawne rozwiązanie prowadzi do obliczenia liczby x drzew iglastych oraz liczby y drzew liściastych, jest
Dokończ zdanie. Wybierz właściwą odpowiedź spośród podanych.
Liczbami całkowitymi są wartości wyrażeń
Poprawna odpowiedź
A. jedno miejsce zerowe.
B. dwa miejsca zerowe.
C. trzy miejsca zerowe.
D. cztery miejsca zerowe.
C. trzy miejsca zerowe
Miejsce zerowe to argument, dla którego wykres funkcji przecina oś x (wartość funkcji wynosi 0). Odczytujemy z wykresu punkty przecięcia z osią x:
x=−3,5x=−2x=3
Wykres przecina oś x w trzech punktach, więc funkcja f ma dokładnie trzy miejsca zerowe.
A. I
B. II
C. III
D. IV
D. L+M
Odcinek KM jest podzielony na 10 równych części, więc kolejne punkty podziału różnią się o stałą wartość d. Z rysunku odczytujemy, że współrzędna 6 leży 3 działki od punktu K, a współrzędna 21 leży 8 działek od punktu K (czyli 5 działek dalej niż 6):
21−6=5d⟹d=3
Punkt K leży 3 działki przed współrzędną 6, więc:
K=6−3d=6−9=−3
Punkt L leży 1 działkę za współrzędną 6 (czyli 4 działki od K), a punkt M kończy podział (czyli leży 10 działek od K):
B. Największa wartość funkcji f w przedziale ⟨2,3⟩ jest równa 3.
C. Funkcja f jest malejąca w przedziale ⟨0,3⟩.
D. Funkcja f ma dwa miejsca zerowe.
A. f(x)=3 dla x=1
Z wykresu odczytujemy przebieg funkcji f: rosnący odcinek łączy punkty domknięte (−4,−2) i (2,4), a opadający odcinek łączy punkty otwarte (2,3) i (5,0).
Sprawdzamy odpowiedź A. Na rosnącym odcinku funkcja przyjmuje wartość 3 dla:
x=1
Na opadającym odcinku wartość 3 nigdy nie jest osiągana, bo punkt początkowy (2,3) jest otwarty. Jedynym rozwiązaniem równania f(x)=3 jest więc x=1 — zdanie A jest prawdziwe.
Odpowiedź B jest fałszywa: w przedziale ⟨2,3⟩ funkcja maleje od wartości bliskiej 3 (nieosiągniętej) do f(3)=2, więc jej największa wartość w tym przedziale nie jest równa 3.
Odpowiedź C jest fałszywa: w przedziale ⟨0,3⟩ funkcja najpierw rośnie (od f(0)=2 do f(2)=4), a dopiero potem maleje, więc nie jest malejąca na całym przedziale.
Odpowiedź D jest fałszywa: jedynym miejscem zerowym funkcji jest x=−2. Drugie przecięcie z osią Ox wypadałoby dla x=5, ale ten punkt jest otwarty i nie należy do wykresu funkcji.
∣PQ∣=55a
Rozwiązania zadań o trudności 3 i wyższej są dostępne w planie Premium
Odblokuj pełne rozwiązania krok po kroku dla wszystkich zadań.
Wymnażamy nawiasy po lewej stronie i przenosimy wszystko na jedną stronę:
x2+2x−15x2+2x−24>9>0
Obliczamy deltę:
Δ=22−4⋅1⋅(−24)=100
Obliczamy miejsca zerowe:
x1=2−2−100=−6,x2=2−2+100=4
Ponieważ współczynnik przy x2 jest dodatni, parabola ma ramiona skierowane w górę. Szukamy zbioru x, dla których wykres jest nad osią Ox, czyli na zewnątrz przedziału między miejscami zerowymi:
x∈(−∞,−6)∪(4,+∞)
A.(−7)
B.2
C.5
D.7
C. 5
Wynik mnożenia jest równy 0 gdy jeden z czynników jest równy 0. Przyrównajmy do zera każdy z czynników tego równania:
x+3=0x=−3x−m=0x=m2x+4=02x=−4x=−2
Z treści zadania wiemy że suma rozwiązań jest równa 0:
−3+m+(−2)=0
Stąd:
m=5
A.{x+y=198x+18=3y
B.{x+y=1983x+18=y
C.⎩⎨⎧x+y=19831x+18=y
D.{x+y=1983(x+18)=y
D. {x+y=1983(x+18)=y
Wszystkich drzew jest łącznie 198, więc suma liczby drzew iglastych i liściastych daje:
x+y=198
Gdyby drzew iglastych było o 18 więcej (czyli x+18), to drzew liściastych byłoby 3 razy więcej niż iglastych. Liczba y nie zmienia się, więc:
y=3(x+18)
Otrzymany układ równań odpowiada odpowiedzi D.
A. I oraz II
B. II oraz III
C. I oraz IV
D. III oraz IV
C. I oraz IV
Obliczamy wyrażenie I, zamieniając liczbę mieszaną na ułamek niewłaściwy:
232=38⟹1−38⋅3=1−8=−7
Wartość wyrażenia I to liczba całkowita −7.
Obliczamy wyrażenie II:
3,4−241=3,4−2,25=1,15
Wartość wyrażenia II nie jest liczbą całkowitą.
Obliczamy wyrażenie III:
343−4,25=3,75−4,25=−0,5
Wartość wyrażenia III nie jest liczbą całkowitą.
Obliczamy wyrażenie IV:
6:1,2=5
Wartość wyrażenia IV to liczba całkowita 5. Liczbami całkowitymi są więc wartości wyrażeń I oraz IV.