W kartezjańskim układzie współrzędnych (x,y) punkty A=(1,−1) oraz B=(4,0) są wierzchołkami trójkąta ABC, w którym ∣CA∣=∣CB∣. Jedno z ramion trójkąta ABC zawiera się w prostej o równaniu x+2y−4=0. Na boku AC tego trójkąta obrano taki punkt M, że ∣AM∣:∣MC∣=1:4.
Wyznacz równanie okręgu, który ma środek w punkcie M i przechodzi przez punkt C. Zapisz obliczenia.
Dany jest ciąg arytmetyczny (an) o skończonej liczbie wyrazów. Liczba wyrazów tego ciągu jest większa od 6. Pierwszy wyraz tego ciągu jest równy 1, a ostatni wyraz tego ciągu jest równy (−2025). Drugi, trzeci i szósty wyraz tego ciągu tworzą – w podanej kolejności – ciąg geometryczny. Oblicz sumę wszystkich wyrazów ciągu (an).
W parku miejskim rosną drzewa iglaste i drzewa liściaste. Wszystkich drzew łącznie jest 198. Gdyby w tym parku rosło o 18 drzew iglastych więcej niż teraz, to wtedy drzew liściastych byłoby tam 3 razy więcej niż drzew iglastych. Przyjmijmy następujące oznaczenia: x – liczba drzew iglastych rosnących w parku miejskim, y – liczba drzew liściastych rosnących w parku miejskim.
Dokończ zdanie. Wybierz właściwą odpowiedź spośród podanych.
Układem równań, którego poprawne rozwiązanie prowadzi do obliczenia liczby x drzew iglastych oraz liczby y drzew liściastych, jest
Trójkąty ABC i ABD są równoramienne. Miara kąta między ramionami trójkąta ABC jest równa 80°, a miara kąta między ramionami trójkąta ABD jest równa 40°. Punkt S jest punktem przecięcia odcinków AC i BD (zobacz rysunek).
Uzupełnij zdania. Wybierz odpowiedź spośród oznaczonych literami A i B oraz odpowiedź spośród oznaczonych literami C i D.
Obie liczby x0 oraz y0 są dodatnie, więc ich suma i iloczyn również są liczbami dodatnimi: obydwa stwierdzenia są prawdziwe (P, P).
A. ostry
B. prosty
C.20°
D.40°
B, C
Trójkąt ABC jest równoramienny, a kąt między jego ramionami (przy wierzchołku C) jest równy 80°. Oba kąty przy podstawie AB są więc równe:
∠CAB=∠CBA=2180°−80°=50°
Trójkąt ABD jest równoramienny, a kąt między jego ramionami (przy wierzchołku B) jest równy 40°. Oba kąty przy podstawie AD są więc równe:
∠DAB=∠ADB=2180°−40°=70°
Odcinek AC leży wewnątrz kąta DAB, więc kąt DAC to różnica kątów DAB i CAB:
∠DAC=∠DAB−∠CAB=70°−50°=20°
W trójkącie ASB kąt przy wierzchołku A to ∠CAB=50° (bo S leży na odcinku AC), a kąt przy wierzchołku B to ∠DBA=40° (bo S leży na odcinku BD). Z sumy kątów w trójkącie obliczamy kąt ASB:
Kąt 90° jest kątem prostym, więc kąt ASB jest prosty, a miara kąta DAC jest równa 20°.
A. I oraz II
B. II oraz III
C. I oraz IV
D. III oraz IV
C. I oraz IV
Obliczamy wyrażenie I, zamieniając liczbę mieszaną na ułamek niewłaściwy:
232=38⟹1−38⋅3=1−8=−7
Wartość wyrażenia I to liczba całkowita −7.
Obliczamy wyrażenie II:
3,4−241=3,4−2,25=1,15
Wartość wyrażenia II nie jest liczbą całkowitą.
Obliczamy wyrażenie III:
343−4,25=3,75−4,25=−0,5
Wartość wyrażenia III nie jest liczbą całkowitą.
Obliczamy wyrażenie IV:
6:1,2=5
Wartość wyrażenia IV to liczba całkowita 5. Liczbami całkowitymi są więc wartości wyrażeń I oraz IV.
B.12hkm
C.16,8hkm
D.21hkm
D. 21hkm
Obliczamy czas trwania wycieczki: od 11:40 do 13:00 minęła 1 godzina i 20 minut. Zamieniamy to na godziny:
1h20min=16020h=34h
Prędkość obliczamy, dzieląc drogę przez czas:
v=ts=3428=28⋅43=21
Prędkość Ali była równa 21hkm.
Rozwiązania zadań o trudności 3 i wyższej są dostępne w planie Premium
Odblokuj pełne rozwiązania krok po kroku dla wszystkich zadań.
Współczynnik kierunkowy funkcji f(x)=3x−4 jest równy 3, czyli jest dodatni, więc funkcja jest rosnąca (P).
Wykres funkcji przecina oś Oy w punkcie o odciętej x=0:
f(0)=3⋅0−4=−4
Zatem wykres przecina oś Oy w punkcie (0,−4), a nie (0,4) — stwierdzenie jest fałszywe (F).
PP
Wysokość trójkąta równobocznego o boku a dana jest wzorem h=2a3. Podstawiamy a=2:
h=223=3
Zgadza się to z pierwszym zdaniem, więc jest ono prawdziwe (P).
Pole trójkąta równobocznego o boku a dane jest wzorem P=4a23. Podstawiamy a=2:
Zgadza się to z drugim zdaniem, więc jest ono prawdziwe (P).
A.⟨−4,−2)
B.(−4,−2)
C.⟨−4,0)
D.⟨−2,2)
A. ⟨−4,−2)
Rosnący odcinek wykresu łączy punkty (−4,−2) i (2,4), więc jego współczynnik kierunkowy wynosi:
a=2−(−4)4−(−2)=66=1
Wzór tej części funkcji to f(x)=x+2 dla x∈⟨−4,2⟩. Funkcja przyjmuje wartości ujemne, gdy:
x+2<0x<−2
Łącząc ten warunek z dziedziną odcinka ⟨−4,2⟩, otrzymujemy x∈⟨−4,−2).
Opadający odcinek wykresu łączy punkty otwarte (2,3) i (5,0), więc na całym przedziale (2,5) przyjmuje wyłącznie wartości dodatnie (od wartości bliskiej 3 do wartości bliskiej 0, nigdy nie osiągając zera). Zatem zbiorem argumentów, dla których f jest ujemna, jest:
⟨−4,−2)
m∈(1,+∞)
Rozwiązania zadań o trudności 3 i wyższej są dostępne w planie Premium
Odblokuj pełne rozwiązania krok po kroku dla wszystkich zadań.