Funkcja kwadratowa f jest określona wzorem f(x)=ax2+bx+1, gdzie a oraz b są pewnymi liczbami rzeczywistymi, takimi, że a<0 i b>0. Na jednym z rysunków A–D przedstawiono fragment wykresu tej funkcji w kartezjańskim układzie współrzędnych (x,y).
Dokończ zdanie. Wybierz właściwą odpowiedź spośród podanych.
Fragment wykresu funkcji f przedstawiono na rysunku
W kartezjańskim układzie współrzędnych (x,y) narysowano wykres funkcji y=f(x) (zobacz rysunek).
Funkcja g jest określona za pomocą funkcji f następująco: g(x)=f(−x) dla każdego x∈[−7,−5]∪[−4,4]∪[5,7]. Na jednym z rysunków A–D przedstawiono, w kartezjańskim układzie współrzędnych (x,y), wykres funkcji y=g(x).
Dokończ zdanie. Wybierz właściwą odpowiedź spośród podanych.
W czworokącie ABCD boki AB, CD i DA mają równe długości, a kąt BCD ma miarę 131°. Przekątna AC dzieli ten czworokąt na trójkąt równoboczny i na trójkąt równoramienny (zobacz rysunek).
Oceń prawdziwość podanych zdań. Wybierz P, jeśli zdanie jest prawdziwe, albo F – jeśli jest fałszywe.
Dokończ zdanie. Wybierz właściwą odpowiedź spośród podanych.
Liczba a jest równa
Poprawna odpowiedź
A.
B.
C.
D.
D.
Wartość funkcji dla x=0 jest równa f(0)=1 niezależnie od współczynników a i b — na każdym z czterech rysunków krzywa przecina oś Oy w punkcie (0,1).
Współczynnik a<0 oznacza, że parabola ma ramiona skierowane w dół — odrzucamy rysunki A i C, na których ramiona są skierowane w górę.
Oś symetrii paraboli wyznacza wzór x=−2ab. Ponieważ a<0 i b>0, licznik −b jest ujemny, a mianownik 2a też jest ujemny, więc:
Wierzchołek paraboli leży więc po prawej stronie osi Oy. Spośród wykresów z ramionami skierowanymi w dół (B i D) pasuje ten, na którym wierzchołek znajduje się na prawo od osi Oy — czyli rysunek D.
A.[−5,4]
B.[5,7]
C.[1,5]
D.[−1,5]
B. [5,7]
Odczytujemy z wykresu przebieg funkcji f: na przedziale [−7,−5] funkcja jest stała (równa 4), na przedziale [−4,−1] również jest stała (równa 4), na przedziale [−1,4] funkcja maleje (od 4 do −1), a na przedziale [5,7] funkcja rośnie (od 1 do 6).
Jedynym przedziałem, w którym funkcja f jest rosnąca, jest [5,7].
[−7,−5]∪[−4,2)∪(5,7]
Rozwiązania zadań o trudności 3 i wyższej są dostępne w planie Premium
Odblokuj pełne rozwiązania krok po kroku dla wszystkich zadań.
Trójkąt ACD jest równoboczny (boki CD i DA są równe, a trzeci bok AC dopełnia go do równoboczności), więc wszystkie jego kąty mają miarę 60°, a boki AC, CD, DA są równej długości.
Kąt BCD jest sumą kątów BCA i ACD, więc obliczamy kąt BCA:
∠BCA+∠ACD=∠BCD∠BCA+60°=131°∠BCA=71°
Bok AB ma tę samą długość co DA, a DA jest równe AC (z równoboczności trójkąta ACD), więc AB=AC i trójkąt ABC jest równoramienny z podstawą BC. Kąty przy podstawie są równe: ∠ABC=∠ACB=71°. Zdanie „Kąt ABC ma miarę 60°" jest więc fałszywe.
Z sumy kątów w trójkącie ABC obliczamy kąt BAC:
∠BAC=180°−71°−71°=38°
Kąt DAB jest sumą kątów DAC i CAB:
∠DAB=∠DAC+∠CAB=60°+38°=98°
Zdanie „Kąt DAB ma miarę 98°" jest prawdziwe. Odpowiedź: FP.
A. takie samo jak
B. dwa razy większe niż
C.24 cm2
D.30 cm2
B, C
Podstawą graniastosłupa jest trójkąt prostokątny o przyprostokątnych 3 cm i 4 cm oraz przeciwprostokątnej 5 cm (trójkąt 3-4-5). Obliczamy pole jednej podstawy.
Ppodstawy=23⋅4=6
Obliczamy pole powierzchni bocznej jako iloczyn obwodu podstawy i wysokości graniastosłupa.
Pboczna=(3+4+5)⋅1=12
Pole powierzchni bocznej (12 cm2) jest dwa razy większe niż pole jednej podstawy (6 cm2) - odpowiedź B.
Obliczamy pole powierzchni całkowitej jako sumę pola bocznej i pól dwóch podstaw.
Pcałkowite=12+2⋅6=24
Pole powierzchni całkowitej jest równe 24 cm2 - odpowiedź C.
A.64
B.40
C.48
D.80
D. 80
Podstawiamy n=4 do wzoru ciągu:
a4=24⋅(4+1)=16⋅5=80
A.A(x)=−(x−3)2+2
B.B(x)=x2+2
C.C(x)=−5(x−2)2
D.D(x)=(x−2)2
E.E(x)=2x2−8x+10
F.F(x)=−2x2+4x
AF
Zbiór wartości (−∞,2] jest ograniczony z góry, więc szukamy funkcji, których wykres to parabola skierowana ramionami w dół (współczynnik przy x2 ujemny). Funkcje B, D i E mają współczynnik dodatni (parabola ramionami w górę), więc ich zbiór wartości jest ograniczony z dołu, a nie z góry, więc od razu je odrzucamy.
Funkcja A(x)=−(x−3)2+2 jest już zapisana w postaci kanonicznej: jej wierzchołek to (3,2), więc wartość maksymalna wynosi 2, a zbiór wartości to:
(−∞,2]
Funkcja C(x)=−5(x−2)2 ma wierzchołek (2,0), więc wartość maksymalna wynosi 0, a zbiór wartości to (−∞,0], a to nie jest szukany przedział.
Funkcję F(x)=−2x2+4x sprowadzamy do postaci kanonicznej:
F(x)=−2x2+4x=−2(x2−2x)=−2(x−1)2+2
Wierzchołek to (1,2), więc wartość maksymalna wynosi 2, a zbiór wartości to (−∞,2], co pasuje. Zatem szukanymi funkcjami są A oraz F.
B.3
C.4
D.12,5
A. (−1)
W ciągu geometrycznym kwadrat środkowego wyrazu jest równy iloczynowi wyrazów skrajnych:
122=(1−2a)⋅48
Obliczamy lewą stronę i rozwiązujemy równanie:
14414496a96aa=48(1−2a)=48−96a=48−144=−96=−1
43,2 mg
Podstawiamy do wzoru dane m0=200 oraz t=12:
m(12)=200⋅(0,6)0,25⋅12=200⋅(0,6)3
Obliczamy wartość potęgi i mnożymy:
200⋅(0,6)3=200⋅0,216=43,2
Po 12 godzinach w organizmie chorego pozostanie więc 43,2 mg leku.
q=53
Rozwiązania zadań o trudności 3 i wyższej są dostępne w planie Premium
Odblokuj pełne rozwiązania krok po kroku dla wszystkich zadań.