W kartezjańskim układzie współrzędnych (x,y) przedstawiono fragment paraboli, która jest wykresem funkcji kwadratowej f (zobacz rysunek). Wierzchołek tej paraboli ma współrzędne (3,6). Ta parabola przecina oś Oy w punkcie o współrzędnych (0,3).
Dokończ zdanie. Wybierz właściwą odpowiedź spośród podanych.
Osią symetrii wykresu funkcji f jest prosta o równaniu
Poprawna odpowiedź
A. x=3
Oś symetrii paraboli to prosta pionowa przechodząca przez wierzchołek. Wierzchołek ma współrzędne (3,6), więc osią symetrii jest prosta:
Wykres funkcji y=f(x) przedstawiono w kartezjańskim układzie współrzędnych (x,y) na rysunku poniżej.
Uzupełnij zdania. Wpisz odpowiednie przedziały w wykropkowanych miejscach, aby zdania były prawdziwe. 1. Zbiorem wartości funkcji f jest przedział ___. 2. Zbiorem wszystkich rozwiązań nierówności f(x)<−2 jest przedział ___.
Rozważamy wszystkie graniastosłupy prawidłowe trójkątne o polu powierzchni całkowitej równym 243.
Objętość V graniastosłupa w zależności od długości a krawędzi podstawy jest określona wzorem
V(a)=6a−81a3
dla a∈(0,43).
Wyznacz długość krawędzi podstawy tego z rozważanych graniastosłupów, którego objętość jest największa. Oblicz tę największą objętość. Zapisz obliczenia.
W kartezjańskim układzie współrzędnych (x,y) przedstawiono fragment paraboli, która jest wykresem funkcji kwadratowej f (zobacz rysunek). Wierzchołek tej paraboli ma współrzędne (3,6). Ta parabola przecina oś Oy w punkcie o współrzędnych (0,3).
Funkcja g jest określona dla każdej liczby rzeczywistej x wzorem g(x)=f(x)−3. Liczby x1 oraz x2 są różnymi miejscami zerowymi funkcji g.
Uzupełnij zdanie. Wpisz odpowiednią liczbę w wykropkowanym miejscu, aby zdanie było prawdziwe.
W kartezjańskim układzie współrzędnych (x,y) wykres funkcji kwadratowej f przechodzi przez punkt (2,15). Osią symetrii tego wykresu jest prosta o równaniu x=−1. Jednym z miejsc zerowych funkcji f jest liczba 1.
Wyznacz wzór funkcji f w postaci kanonicznej. Zapisz obliczenia.
Ciąg geometryczny (an), o wszystkich wyrazach rzeczywistych różnych od 0, jest określony dla każdej liczby naturalnej n≥1. Wyrazy tego ciągu spełniają warunek a3=−8⋅a6.
W układzie współrzędnych (x,y) zaznaczono kolejne wierzchołki A i B pewnego czworokąta ABCD. Punkty A i B są punktami kratowymi. Pozostałe wierzchołki czworokąta mają współrzędne C=(3,yC) oraz D=(−1,yD), gdzie yC jest liczbą całkowitą dodatnią oraz yC=yD.
Oceń prawdziwość podanych zdań. Wybierz P, jeśli zdanie jest prawdziwe, albo F – jeśli jest fałszywe.
W układzie współrzędnych (x,y) zaznaczono trzy punkty, które są wierzchołkami równoległoboku ABCD: A=(−3,−2), C=(4,2), D=(−1,2) (zobacz rysunek).
Współrzędna x wierzchołka B, niezaznaczonego na rysunku, jest liczbą dodatnią. Dokończ zdanie. Wybierz właściwą odpowiedź spośród podanych. Niezaznaczony na rysunku wierzchołek B tego równoległoboku ma współrzędne
Ciąg (an) jest określony wzorem an=3n2−3n dla każdej liczby naturalnej n≥1.
Suma S3 trzech początkowych kolejnych wyrazów ciągu (an) jest równa
Poprawna odpowiedź
1. [−4,3]; 2. (−4,−1)
W pierwszym kawałku (x∈(−5,−3]) funkcja f(x)=−2x−10 jest malejąca. Dla x dążącego do −5 wartość f(x) dąży do 0 (bez osiągnięcia), a dla x=−3 funkcja przyjmuje wartość f(−3)=−2⋅(−3)−10=−4. W tym kawałku funkcja przyjmuje więc wartości z przedziału [−4,0).
W drugim kawałku (x∈(−3,4]) funkcja f(x)=x−1 jest rosnąca. Dla x dążącego do −3 wartość f(x) dąży do −4 (bez osiągnięcia), a dla x=4 funkcja przyjmuje wartość f(4)=4−1=3. W tym kawałku funkcja przyjmuje wartości z przedziału (−4,3].
Łącząc oba zbiory wartości, otrzymujemy zbiór wartości funkcji f:
[−4,0)∪(−4,3]=[−4,3]
Rozwiązujemy nierówność f(x)<−2 w pierwszym kawałku:
−2x−10−2xx<−2<8>−4
Dla x∈(−5,−3] otrzymujemy x∈(−4,−3]. W drugim kawałku:
x−1<−2⟹x<−1
Dla x∈(−3,4] otrzymujemy x∈(−3,−1). Łącząc oba przedziały (punkt x=−3 należy do pierwszego z nich), otrzymujemy zbiór rozwiązań nierówności:
(−4,−3]∪(−3,−1)=(−4,−1)
h=53, najmniejsza objętość Vmin=21253π
Rozwiązania zadań o trudności 3 i wyższej są dostępne w planie Premium
Odblokuj pełne rozwiązania krok po kroku dla wszystkich zadań.
Miejsca zerowe funkcji g to argumenty, dla których g(x)=0, czyli f(x)=3:
g(x)=0⟺f(x)=3
Z treści zadania wiemy, że f(0)=3 (parabola przecina oś Oy w punkcie (0,3)), więc x=0 jest jednym z miejsc zerowych funkcji g. Drugie miejsce zerowe jest symetryczne do x=0 względem osi symetrii x=3:
Zatem x1=0, x2=6, a ich suma:
x1+x2=0+6=6
A.g(x)=−21x−23
B.g(x)=−21x+23
C.g(x)=21x−23
D.g(x)=21x+23
A. g(x)=−21x−23
Funkcja liniowa ma postać g(x)=ax+b. Wyraz wolny b to wartość funkcji dla argumentu 0:
b=−23
Miejsce zerowe to x=−3, czyli g(−3)=0. Podstawiamy i wyznaczamy a:
−3a−23=0−3a=23a=−21
Zatem wzór funkcji to:
g(x)=−21x−23
A.56
B.72
C.88
D.120
A. 56
Kwadrat AEGD ma wszystkie boki równe, więc jego bok jest równy przyprostokątnej EG trójkąta EFG.
AD=AE=EG=DG=6
Romb FBCG ma wszystkie boki równe, więc jego bok jest równy bokowi FG trójkąta EFG.
BC=CG=GF=FB=10
Obliczamy długości boków AB i DC trapezu jako sumy odcinków, na które je podzielono.
AB=AE+EF+FB=6+8+10=24DC=DG+GC=6+10=16
Obliczamy obwód trapezu jako sumę długości wszystkich jego boków.
Obw=AB+BC+CD+DA=24+10+16+6=56
A.(−12)
B.(−8)
C.(−4)
D.0
B. (−8)
Ze wzoru na n-ty wyraz ciągu arytmetycznego wyznaczamy pierwszy wyraz a1, korzystając z danych a10=−24 oraz d=−4.
a10=a1+9d−24=a1+9⋅(−4)a1=−24+36=12
Obliczamy szósty wyraz, podstawiając a1=12 oraz d=−4.
a6=a1+5d=12+5⋅(−4)=12−20=−8
B.125 cm3
C.625 cm3
D.750 cm3
B. 125 cm3
Sześcian ma 6 przystających ścian kwadratowych. Jeśli a oznacza długość krawędzi sześcianu, to pole powierzchni całkowitej wynosi 6a2. Wyznaczamy a:
6a2=150a2=25a=5
Obliczamy objętość sześcianu o krawędzi a=5 cm:
V=a3=53=125
Objętość tego sześcianu jest równa 125 cm3 (odpowiedź B).
A.(−3)
B.0
C.3
D.4
C. m=3
Funkcja liniowa nie ma miejsca zerowego wtedy i tylko wtedy, gdy jest funkcją stałą, czyli gdy jej współczynnik kierunkowy jest równy zero:
3−m=0⟹m=3
f(x)=3(x+1)2−12
Rozwiązania zadań o trudności 3 i wyższej są dostępne w planie Premium
Odblokuj pełne rozwiązania krok po kroku dla wszystkich zadań.