W kartezjańskim układzie współrzędnych (x,y) dany jest równoległobok ABCD o wierzchołkach A=(−8,−1) i D=(−13,9) oraz środku symetrii M=(−29,1).
Okrąg O przechodzi przez początek tego układu i jest styczny do prostych zawierających boki AB i BC tego równoległoboku. Druga współrzędna środka okręgu O jest liczbą ujemną.
Wyznacz równanie okręgu O. Zapisz obliczenia.
Czy Twoja odpowiedź jest poprawna?
Poprawna odpowiedź
(x+1)2+(y+2)2=5
Rozwiązania zadań o trudności 3 i wyższej są dostępne w planie Premium
Odblokuj pełne rozwiązania krok po kroku dla wszystkich zadań.
Wykres funkcji y=f(x) przedstawiono w kartezjańskim układzie współrzędnych (x,y) na rysunku poniżej.
Uzupełnij zdania. Wpisz odpowiednie przedziały w wykropkowanych miejscach, aby zdania były prawdziwe. 1. Dziedziną funkcji f jest przedział ___. 2. Zbiorem wartości funkcji f jest przedział ___. 3. Zbiorem wszystkich argumentów, dla których funkcja f przyjmuje wartości dodatnie, jest przedział ___. 4. Zbiorem wszystkich rozwiązań równania f(x)=3 jest przedział ___.
Funkcja kwadratowa f jest określona wzorem f(x)=21x2+bx+c, gdzie b oraz c są liczbami rzeczywistymi. Jednym z miejsc zerowych funkcji f jest liczba 6. W układzie współrzędnych (x,y) prosta o równaniu x=1 jest osią symetrii wykresu funkcji f.
Właściciel restauracji kupił 75 kilogramów pomidorów: x kg pomidorów malinowych w cenie 11 złotych za kilogram oraz y kg pomidorów cherry w cenie 7,98 złotych za kilogram. Za pomidory zapłacił łącznie 752,52 złotych.
Oblicz, ile kilogramów pomidorów malinowych kupił właściciel restauracji. Zapisz obliczenia.
Dany jest trójkąt prostokątny ABC. Na środku boku AB zaznaczono punkt D. Następnie poprowadzono odcinek DC, dzielący trójkąt ABC na dwa trójkąty ADC i DBC. Ponadto ∣AD∣=∣DB∣=30 cm oraz ∣DC∣=50 cm (zobacz rysunek).
Oceń prawdziwość podanych zdań. Wybierz P, jeśli zdanie jest prawdziwe, albo F – jeśli jest fałszywe.
Pole trójkąta DBC jest równe 600 cm2.
P
F
Pole trójkąta ABC jest dwa razy większe od pola trójkąta ADC.
Funkcja kwadratowa f jest określona wzorem f(x)=21x2+bx+c, gdzie b oraz c są liczbami rzeczywistymi. Jednym z miejsc zerowych funkcji f jest liczba 6. W układzie współrzędnych (x,y) prosta o równaniu x=1 jest osią symetrii wykresu funkcji f.
Funkcja g jest określona dla każdej liczby rzeczywistej x wzorem g(x)=f(x−3).
Osią symetrii wykresu funkcji g jest prosta o równaniu
Funkcja liniowa f jest określona wzorem f(x)=5x. W kartezjańskim układzie współrzędnych (x,y) wykres funkcji f przesunięto o jedną jednostkę w prawo wzdłuż osi Ox i w wyniku tego przesunięcia otrzymano wykres funkcji liniowej g.
Wykres funkcji y=f(x) przedstawiono w kartezjańskim układzie współrzędnych (x,y) na rysunku poniżej.
Uzupełnij zdania. Wpisz odpowiednie liczby w wykropkowanych miejscach, aby zdania były prawdziwe. 1. Miejscem zerowym funkcji f jest liczba ___. 2. Wartość wyrażenia f(−2)+3⋅f(2) jest równa ___.
W kartezjańskim układzie współrzędnych (x,y) przedstawiono fragment paraboli, która jest wykresem funkcji kwadratowej f (zobacz rysunek). Wierzchołek tej paraboli ma współrzędne (3,6). Ta parabola przecina oś Oy w punkcie o współrzędnych (0,3).
Wyznacz wzór funkcji f w postaci kanonicznej. Zapisz obliczenia.
Rozważamy wszystkie graniastosłupy prawidłowe trójkątne o polu powierzchni całkowitej równym 243.
Wykaż, że objętość V graniastosłupa w zależności od długości a krawędzi podstawy jest określona wzorem
V(a)=6a−81a3
Czy Twoja odpowiedź jest poprawna?
Poprawna odpowiedź
1. [−4,4); 2. (−3,3]; 3. [−4,3); 4. [−2,2]
Dziedziną funkcji jest suma przedziałów, na których jest ona określona:
[−4,−2]∪(−2,2]∪(2,4)=[−4,4)
Odczytujemy wartości funkcji na poszczególnych kawałkach: na pierwszym (x+5) wartości rosną od f(−4)=1 do f(−2)=3, na drugim funkcja jest stała i równa 3, a na trzecim (−3x+9) wartości maleją od 3 (wyłącznie) do −3 (wyłącznie). Łącząc te zbiory wartości, otrzymujemy przedział:
(−3,3]
Funkcja przyjmuje wartości dodatnie tam, gdzie wykres leży powyżej osi Ox. Na pierwszym i drugim kawałku wartości są dodatnie na całej ich dziedzinie. Na trzecim kawałku rozwiązujemy nierówność:
−3x+9>0⟹x<3
Łącząc powyższe przedziały ([−4,−2], (−2,2] oraz (2,3)), otrzymujemy zbiór argumentów, dla których funkcja przyjmuje wartości dodatnie:
[−4,3)
Rozwiązujemy równanie f(x)=3 na każdym kawałku. Na pierwszym:
x+5=3⟹x=−2
Ten wynik należy do dziedziny pierwszego kawałka. Na drugim kawałku funkcja jest stale równa 3 dla każdego x∈(−2,2]. Na trzecim:
−3x+9=3⟹x=2
Wartość x=2 nie należy do dziedziny trzeciego kawałka (jest już uwzględniona w drugim). Łącząc rozwiązania, otrzymujemy zbiór:
[−2,2]
A.f(x)=21(x−4)(x−6)
B.f(x)=21(x−4)(x+6)
C.f(x)=21(x+4)(x−6)
D.f(x)=21(x+4)(x+6)
C. f(x)=21(x+4)(x−6)
Oś symetrii paraboli leży w połowie odległości między jej miejscami zerowymi. Skoro jedno miejsce zerowe to 6, a oś symetrii to x=1, drugie miejsce zerowe x2 wyznaczamy z warunku:
26+x2=1
Rozwiązujemy równanie.
6+x2=2x2=−4
Funkcję kwadratową o współczynniku a=21 i miejscach zerowych −4 oraz 6 zapisujemy w postaci iloczynowej.
f(x)=21(x+4)(x−6)
51 kg
Rozwiązania zadań o trudności 3 i wyższej są dostępne w planie Premium
Odblokuj pełne rozwiązania krok po kroku dla wszystkich zadań.
Wzór g(x)=f(x−3) oznacza przesunięcie wykresu funkcji f o 3 jednostki w prawo wzdłuż osi x. Oś symetrii przesuwa się o tyle samo.
Oś symetrii wykresu funkcji f to x=1, więc oś symetrii wykresu funkcji g to:
x=1+3=4
B.60 cm2
C.9 cm
D.10 cm
A, D
Trapez prostokątny ma podstawy równoległe o długościach 1 cm i 9 cm oraz wysokość 6 cm (bok prostopadły do obu podstaw). Obliczamy pole trapezu:
P=2(1+9)⋅6=260=30
Pole tego trapezu jest równe 30 cm2 (odpowiedź A).
Najdłuższym bokiem trapezu jest jego ukośny bok. Różnica długości podstaw wynosi 9−1=8 cm, a wysokość trapezu to 6 cm. Te dwa odcinki są przyprostokątnymi trójkąta prostokątnego, którego przeciwprostokątną jest szukany bok. Z twierdzenia Pitagorasa:
d2=82+62d2=64+36=100d=10
Najdłuższy bok tego trapezu ma długość 10 cm (odpowiedź D).
A.g(x)=5x−5
B.g(x)=5x−1
C.g(x)=5x+1
D.g(x)=5x+5
A. g(x)=5x−5
Przesunięcie wykresu o 1 jednostkę w prawo wzdłuż osi Ox polega na zastąpieniu x przez x−1 we wzorze funkcji:
g(x)=f(x−1)=5(x−1)
Upraszczamy:
g(x)=5x−5
1. 1; 2. 0
Miejsce zerowe szukamy w każdym z kawałków funkcji. W pierwszym kawałku (x∈(−5,−3]) rozwiązujemy równanie −2x−10=0:
−2x−10=0⟹x=−5
Liczba −5 nie należy jednak do przedziału (−5,−3] (przedział jest otwarty w tym punkcie), więc w tym kawałku funkcja nie ma miejsca zerowego. W drugim kawałku (x∈(−3,4]) rozwiązujemy równanie x−1=0:
x−1=0⟹x=1
Liczba 1 należy do przedziału (−3,4], więc miejscem zerowym funkcji f jest liczba 1.
Obliczamy f(−2): argument −2 należy do przedziału (−3,4], więc korzystamy ze wzoru f(x)=x−1:
f(−2)=−2−1=−3
Obliczamy f(2): argument 2 również należy do przedziału (−3,4]:
f(2)=2−1=1
Obliczamy wartość wyrażenia:
f(−2)+3⋅f(2)=−3+3⋅1=−3+3=0
f(x)=−31(x−3)2+6
Korzystamy ze wzoru na postać kanoniczną funkcji kwadratowej, wykorzystując współrzędne wierzchołka (3,6):
f(x)=a(x−3)2+6,a=0
Parabola przechodzi przez punkt (0,3), więc f(0)=3:
a(0−3)2+6=3
Rozwiązujemy równanie:
9a+6=39a=−3a=−31
Zatem wzór funkcji f w postaci kanonicznej to:
f(x)=−31(x−3)2+6
r2=h2−2525h2, więc V(h)=31πr2h=3π⋅h2−2525h3
Rozwiązania zadań o trudności 3 i wyższej są dostępne w planie Premium
Odblokuj pełne rozwiązania krok po kroku dla wszystkich zadań.
Oznaczmy przez H wysokość rozważanego graniastosłupa. Pole powierzchni całkowitej graniastosłupa prawidłowego trójkątnego to suma pól dwóch podstaw (trójkątów równobocznych o boku a) i pola powierzchni bocznej (trzech prostokątów o bokach a i H):
243=2⋅4a23+3aH
Wyznaczamy z tego równania wysokość H w zależności od a:
3aH=243−2a23H=3a243−2a23=6a483−a23
Objętość graniastosłupa to iloczyn pola podstawy i wysokości. Podstawiamy wyznaczone H: