Funkcja kwadratowa f jest określona wzorem f(x)=21x2+bx+c, gdzie b oraz c są liczbami rzeczywistymi. Jednym z miejsc zerowych funkcji f jest liczba 6. W kartezjańskim układzie współrzędnych (x,y) prosta o równaniu x=1 jest osią symetrii wykresu funkcji f.
Dokończ zdanie. Wybierz właściwą odpowiedź spośród podanych.
Funkcja kwadratowa f jest określona wzorem f(x)=21x2+bx+c, gdzie b oraz c są liczbami rzeczywistymi. Jednym z miejsc zerowych funkcji f jest liczba 6. W kartezjańskim układzie współrzędnych (x,y) prosta o równaniu x=1 jest osią symetrii wykresu funkcji f.
Oceń prawdziwość poniższych stwierdzeń. Wybierz P, jeśli stwierdzenie jest prawdziwe, albo F – jeśli jest fałszywe.
Współczynnik b we wzorze funkcji f jest liczbą dodatnią.
P
F
Współczynnik c we wzorze funkcji f jest liczbą dodatnią.
Funkcja kwadratowa f jest określona wzorem f(x)=21x2+bx+c, gdzie b oraz c są liczbami rzeczywistymi. Jednym z miejsc zerowych funkcji f jest liczba 6. W kartezjańskim układzie współrzędnych (x,y) prosta o równaniu x=1 jest osią symetrii wykresu funkcji f.
Funkcja g jest określona dla każdej liczby rzeczywistej x wzorem g(x)=f(x−3).
Dokończ zdanie. Wybierz właściwą odpowiedź spośród podanych.
Osią symetrii wykresu funkcji g jest prosta o równaniu
Sześcienną kostkę o objętości 1 dm3 włożono do prostopadłościennego pudełka, którego krawędzie oznaczono literami a, b, c (zobacz rysunek). Długość krawędzi sześciennej kostki stanowi 31 długości krawędzi a, 21 długości krawędzi b i 52 długości krawędzi c.
Dokończ zdanie. Wybierz właściwą odpowiedź spośród podanych.
Liczbę 157 zapisano w postaci sumy trzech ułamków zwykłych, z których jeden jest równy 51, a drugi 61. Uzasadnij, że trzeci składnik tej sumy można przedstawić w postaci ułamka zwykłego, którego licznik jest równy 1, a mianownik jest liczbą całkowitą dodatnią. Zapisz obliczenia.
Czy Twoja odpowiedź jest poprawna?
Poprawna odpowiedź
Sumujemy je:
S3=a1+a2+a3=0+6+18=24
A.f(x)=21(x−4)(x−6)
B.f(x)=21(x−4)(x+6)
C.f(x)=21(x+4)(x−6)
D.f(x)=21(x+4)(x+6)
C. f(x)=21(x+4)(x−6)
Wykres paraboli jest symetryczny względem prostej x=1, więc drugie miejsce zerowe leży w takiej samej odległości od osi symetrii jak x=6, po drugiej stronie:
x2=2⋅1−6=−4
Znamy postać iloczynową funkcji kwadratowej z miejscami zerowymi 6 i −4 oraz współczynnikiem 21 przy x2:
f(x)=21(x−6)(x−(−4))=21(x+4)(x−6)
FF
Wiemy, że f(x)=21(x+4)(x−6). Rozwijamy nawiasy:
(x+4)(x−6)=x2−2x−24f(x)=21x2−x−12
Odczytujemy współczynniki: b=−1, c=−12. Oba są liczbami ujemnymi, więc oba stwierdzenia są fałszywe.
FF
Obliczamy pierwsze trzy wyrazy ciągu:
a1=2,a2=5,a3=11
Sprawdzamy różnice kolejnych wyrazów:
a2−a1=3,a3−a2=6
Różnice nie są równe, więc ciąg NIE jest arytmetyczny (F).
Sprawdzamy ilorazy kolejnych wyrazów:
a1a2=25,a2a3=511
Ilorazy nie są równe, więc ciąg NIE jest geometryczny (F).
FP
Obliczamy różnice kolejnych wyrazów: a1=0, a2=6, a3=18, więc a2−a1=6, a a3−a2=12. Różnice nie są sobie równe, zatem ciąg (an) NIE jest arytmetyczny — stwierdzenie pierwsze jest fałszywe (F).
Zapisujemy wzór ciągu w postaci iloczynowej:
an=3n2−3n=3n(n−1)
Liczby n i n−1 to dwie kolejne liczby całkowite, więc jedna z nich zawsze jest parzysta, a ich iloczyn n(n−1) jest parzysty. Zatem 3n(n−1) też jest parzyste — wszystkie wyrazy ciągu są parzyste, stwierdzenie drugie jest prawdziwe (P).
A.x=−2
B.x=1
C.x=3
D.x=4
D. x=4
Podstawienie x−3 w miejsce x przesuwa wykres funkcji f o 3 jednostki w prawo, więc oś symetrii też przesuwa się o 3 w prawo:
x=1+3=4
m=25
Rozwiązania zadań o trudności 3 i wyższej są dostępne w planie Premium
Odblokuj pełne rozwiązania krok po kroku dla wszystkich zadań.
Prostopadłościan ma trzy pary przystających ścian. Obliczamy pola trzech różnych ścian.
P1=5⋅6=30P2=6⋅7=42P3=7⋅5=35
Pole powierzchni całkowitej to suma pól wszystkich sześciu ścian - każda z trzech par występuje dwukrotnie.
Pc=2(P1+P2+P3)=2(30+42+35)=2⋅107=214
A.125
B.1312
C.1213
D.512
D. 512
Z jedynki trygonometrycznej wyznaczamy sinα (dodatni, bo kąt α jest ostry).
sinα=1−cos2α=1−16925=169144=1312
Obliczamy tangens jako iloraz sinusa i cosinusa.
tanα=cosαsinα=1312⋅513=13⋅512⋅13=512
A.12 dm3
B.18 dm3
C.10 dm3
D.15 dm3
D. 15 dm3
Sześcienna kostka ma objętość 1 dm3, więc długość jej krawędzi s spełnia s3=1, czyli s=1 dm.
Wprowadzamy oznaczenia:
a - długość krawędzi pudełka, dla której s=31a
b - długość krawędzi pudełka, dla której s=21b
c - długość krawędzi pudełka, dla której s=52c
Wyznaczamy długości krawędzi pudełka:
a=3s=3⋅1=3b=2s=2⋅1=2c=25s=25⋅1=2,5
Obliczamy objętość prostopadłościennego pudełka:
V=a⋅b⋅c=3⋅2⋅2,5=15
Objętość tego pudełka jest równa 15 dm3 (odpowiedź D).
A.(−2)
B.(−1)
C.1
D.2
C. 1
Podstawiamy n=6:
a6=26−132⋅(−1)6=2532⋅1=3232=1
A.(−1225)
B.(−2)
C.2
D.1225
A. (−1225)
Korzystamy ze wzoru na n-ty wyraz ciągu arytmetycznego an=a1+(n−1)r dla n=25:
a25=a1+24r2=52+24r24r=−50r=−2450=−1225
A.675
B.700
C.1300
D.1325
A. 675
Korzystamy ze wzoru na sumę n początkowych wyrazów ciągu arytmetycznego:
S25=2a1+a25⋅25=252+2⋅25=27⋅25=675
B.(−2)
C.2
D.3
C. 2
W ciągu geometrycznym kwadrat wyrazu środkowego jest równy iloczynowi wyrazów skrajnych:
m2=4(m−1)m2−4m+4=0(m−2)2=0m=2
Sprawdzamy: dla m=2 ciąg to (4,2,1) o ilorazie q=21=0 — to poprawny ciąg geometryczny.
101
Trzeci składnik sumy obliczamy, odejmując od 157 pozostałe dwa składniki. Sprowadzamy ułamki do wspólnego mianownika 30.
157−(51+61)=3014−3011
Wykonujemy odejmowanie i skracamy otrzymany ułamek.
3014−3011=303=3⋅103⋅1=101
Trzeci składnik tej sumy można więc przedstawić w postaci ułamka 101, którego licznik jest równy 1, a mianownik 10 jest liczbą całkowitą dodatnią - warunki zadania są spełnione.