W kartezjańskim układzie współrzędnych (x,y) przedstawiono fragment paraboli, która jest wykresem funkcji kwadratowej f (zobacz rysunek). Wierzchołek tej paraboli oraz punkty przecięcia paraboli z osiami układu współrzędnych mają obie współrzędne całkowite.
Uzupełnij poniższe zdanie. Wpisz odpowiedni przedział w wykropkowanym miejscu tak, aby zdanie było prawdziwe.
Zbiorem wszystkich rozwiązań nierówności f(x)≥0 jest przedział ___.
W kartezjańskim układzie współrzędnych (x,y) przedstawiono fragment paraboli, która jest wykresem funkcji kwadratowej f (zobacz rysunek). Wierzchołek tej paraboli oraz punkty przecięcia paraboli z osiami układu współrzędnych mają obie współrzędne całkowite.
Dokończ zdanie. Wybierz właściwą odpowiedź spośród podanych.
W kartezjańskim układzie współrzędnych (x,y) przedstawiono fragment paraboli, która jest wykresem funkcji kwadratowej f (zobacz rysunek). Wierzchołek tej paraboli oraz punkty przecięcia paraboli z osiami układu współrzędnych mają obie współrzędne całkowite.
Dokończ zdanie. Wybierz właściwą odpowiedź spośród podanych.
W kartezjańskim układzie współrzędnych (x,y) przedstawiono fragment paraboli, która jest wykresem funkcji kwadratowej f (zobacz rysunek). Wierzchołek tej paraboli oraz punkty przecięcia paraboli z osiami układu współrzędnych mają obie współrzędne całkowite.
Funkcje kwadratowe g oraz h są określone za pomocą funkcji f następująco: g(x)=f(x+3), h(x)=f(−x).
Na rysunkach A–F przedstawiono, w kartezjańskim układzie współrzędnych (x,y), fragmenty wykresów różnych funkcji – w tym fragment wykresu funkcji g oraz fragment wykresu funkcji h.
Uzupełnij tabelę. Każdej z funkcji g oraz h przyporządkuj fragment jej wykresu. Wpisz w każdą pustą komórkę tabeli właściwą odpowiedź, wybraną spośród oznaczonych literami A–F.
Fragment wykresu funkcji y=g(x) przedstawiono na rysunku
___
Fragment wykresu funkcji y=h(x) przedstawiono na rysunku
Dany jest okrąg O, którego średnica ma długość 20 cm. Odcinek AB ma długość 12 cm i jest cięciwą tego okręgu. Punkty A i B połączono z punktem S, który jest środkiem tego okręgu.
W pudełku są klocki w kształcie ostrosłupów trójkątnych i sześcianów. Klocków w kształcie ostrosłupów trójkątnych jest trzy razy więcej niż klocków sześciennych. Wszystkie klocki mają łącznie 720 krawędzi.
Ile klocków w kształcie sześcianu jest w tym pudełku? Wybierz właściwą odpowiedź spośród podanych.
Dany jest ciąg geometryczny (an) określony dla każdej liczby naturalnej n≥1, w którym a2=61 oraz a3=91.
Dokończ zdanie. Wybierz właściwą odpowiedź spośród podanych.
Piąty wyraz ciągu (an) jest równy
Poprawna odpowiedź
Śliwy zajmują resztę pozostałej części działki:
70−14=56
FP
Obliczamy pierwsze kilka wyrazów ciągu:
a1=3⋅(−1)+10=7,a2=3⋅1+10=13,a3=3⋅(−1)+10=7
Sprawdzamy iloraz między kolejnymi wyrazami:
a1a2=713,a2a3=137
Ilorazy są różne, więc ciąg NIE jest geometryczny — pierwsze stwierdzenie jest fałszywe (F).
Ciąg jest naprzemienny: dla n nieparzystych an=7, dla n parzystych an=13. Wśród ośmiu początkowych wyrazów są po cztery wyrazy każdego rodzaju, więc suma wynosi:
4⋅7+4⋅13=28+52=80
Otrzymana suma jest równa 80, więc drugie stwierdzenie jest prawdziwe (P).
[−2,4]
Z wykresu odczytujemy, że ramiona paraboli są skierowane w dół, a miejsca zerowe funkcji (punkty przecięcia z osią Ox) to x=−2 oraz x=4.
Funkcja przyjmuje wartości nieujemne pomiędzy miejscami zerowymi (łącznie z nimi), zatem zbiorem rozwiązań nierówności f(x)≥0 jest przedział:
x∈[−2,4]
A.f(x)=−(x+1)2−9
B.f(x)=−(x−1)2+9
C.f(x)=−(x−1)2−9
D.f(x)=−(x+1)2+9
B. f(x)=−(x−1)2+9
Z wykresu odczytujemy współrzędne wierzchołka paraboli: (1,9).
Wzór funkcji kwadratowej w postaci kanonicznej to f(x)=a(x−p)2+q, gdzie (p,q) są współrzędnymi wierzchołka. Ramiona paraboli są skierowane w dół, więc współczynnik a jest ujemny. Postać kanoniczna funkcji to:
f(x)=−(x−1)2+9
A.f(−4)=f(6)
B.f(−4)=f(5)
C.f(−4)=f(4)
D.f(−4)=f(7)
A. f(−4)=f(6)
Parabola jest symetryczna względem prostej przechodzącej przez jej wierzchołek, czyli prostej x=1.
Punkt x=−4 leży w odległości 5 od osi symetrii (1−(−4)=5), więc jego lustrzane odbicie względem tej osi to x=1+5=6. Zatem:
f(−4)=f(6)
g: A; h: E
Rozwiązania zadań o trudności 3 i wyższej są dostępne w planie Premium
Odblokuj pełne rozwiązania krok po kroku dla wszystkich zadań.
Oceń prawdziwość podanych zdań. Wybierz P, jeśli zdanie jest prawdziwe, albo F – jeśli jest fałszywe.
Obwód trójkąta ASB jest równy 36 cm.
P
F
Długość okręgu O jest równa 20π cm.
P
F
FP
Promień okręgu to połowa jego średnicy.
r=220=10
Odcinki SA i SB są promieniami okręgu, więc ∣SA∣=∣SB∣=10 cm. Obliczamy obwód trójkąta ASB.
Obw=∣SA∣+∣SB∣+∣AB∣=10+10+12=32
Obwód trójkąta ASB wynosi 32 cm, a nie 36 cm, więc pierwsze zdanie jest fałszywe (F).
Długość okręgu obliczamy ze wzoru na obwód koła.
ObwO=π⋅d=π⋅20=20π
Długość okręgu O jest równa 20π cm, więc drugie zdanie jest prawdziwe (P). Odpowiedź: FP.
PF
Obliczamy pierwszy i trzeci wyraz ciągu:
a1=(−1)1⋅(1−5)=4,a3=(−1)3⋅(3−5)=2
Wyraz a1=4 jest rzeczywiście dwa razy większy od wyrazu a3=2, więc pierwsze stwierdzenie jest prawdziwe (P).
Obliczamy drugi wyraz ciągu:
a2=(−1)2⋅(2−5)=−3
Ponieważ a2=−3<0, nie wszystkie wyrazy ciągu są dodatnie – drugie stwierdzenie jest fałszywe (F). Dodatkowo wyrażenie (−1)n jest zawsze ujemne dla nieparzystych n i dodatnie dla parzystych, więc od pewnego momentu ten ciąg będzie zmieniał znak z plusa na minus co wyraz.
A.(−4)
B.(−1)
C.1
D.4
D. 4
W ciągu arytmetycznym środkowy wyraz jest średnią arytmetyczną wyrazów skrajnych:
2(4+2m)=5m+m
Rozwiązujemy równanie:
8+4m=6m8=2mm=4
A2
Ponieważ ciąg jest arytmetyczny, środkowy wyraz jest średnią arytmetyczną wyrazów skrajnych:
2⋅4=(2m−5)+9
Rozwiązujemy równanie:
8=2m+42m=4m=2
Podstawiamy m=2 do pierwszego wyrazu ciągu: 2m−5=−1, więc ciąg to (−1,4,9). Wyrazy rosną, więc ciąg jest rosnący.
A.96P
B.98P
C. mniejsze
D. większe
B, C
Ostrosłup prawidłowy czworokątny ma cztery przystające ściany boczne. Skoro jedna ściana boczna ma pole 92P, to pole powierzchni bocznej (suma wszystkich czterech ścian) jest równe:
4⋅92P=98P
Pole powierzchni bocznej jest równe 98P (odpowiedź B).
Pole powierzchni całkowitej to suma pola podstawy i pola powierzchni bocznej, więc pole podstawy obliczamy jako różnicę:
P−98P=91P
Porównujemy pole podstawy 91P z polem jednej ściany bocznej 92P:
91P=21⋅92P
Pole podstawy jest więc dwa razy mniejsze niż pole jednej ściany bocznej (odpowiedź C).
D.40
A. 24
Wprowadzamy oznaczenia:
x - liczba klocków w kształcie sześcianu
3x - liczba klocków w kształcie ostrosłupów trójkątnych
Ostrosłup trójkątny ma 6 krawędzi, a sześcian ma 12 krawędzi. Zapisujemy równanie na łączną liczbę krawędzi wszystkich klocków i rozwiązujemy je:
6⋅3x+12⋅x=72018x+12x=72030x=720x=24
A.
B.
C.
D.
B.
Wzór f(x)=−(x+1)2+4 ma postać kanoniczną f(x)=a(x−p)2+q, więc wierzchołek paraboli ma współrzędne
(p,q)=(−1,4)
Współczynnik przy (x+1)2 jest równy a=−1<0, więc ramiona paraboli są skierowane w dół.
Wykres funkcji kwadratowej z wierzchołkiem w punkcie (−1,4) i ramionami skierowanymi w dół przedstawiono na rysunku B.
FP
Obliczamy wartość funkcji dla x=0, czyli punkt przecięcia wykresu z osią Oy:
f(0)=−(0+1)2+4=−1+4=3
Wykres przecina oś Oy w punkcie (0,3), a nie (0,4), więc pierwsze stwierdzenie jest fałszywe (F).
Wyznaczamy miejsca zerowe, rozwiązując równanie f(x)=0:
−(x+1)2+4=0(x+1)2=4x+1=−2lubx+1=2x=−3lubx=1
Miejsca zerowe funkcji f są równe −3 oraz 1, więc drugie stwierdzenie jest prawdziwe (P). Odpowiedź: FP.
A.151
B.272
C.814
D.2438
C. 814
Obliczamy iloraz ciągu geometrycznego:
q=a2a3=6191=96=32
Piąty wyraz obliczamy, mnożąc a3 dwukrotnie przez iloraz: