Na rysunku przedstawiono wykres funkcji f określonej na zbiorze ⟨−2,5).
Funkcja g jest określona za pomocą funkcji f następująco: g(x)=f(x−1). Wykres funkcji g można otrzymać poprzez odpowiednie przesunięcie wykresu funkcji f. Dziedziną funkcji g jest zbiór
Dany jest ciąg geometryczny (an), określony dla każdej liczby naturalnej n≥1. Drugi wyraz tego ciągu oraz iloraz ciągu (an) są równe 2. Suma pięciu początkowych kolejnych wyrazów tego ciągu jest równa
Wszystkie wyrazy nieskończonego ciągu geometrycznego (an), określonego dla każdej liczby naturalnej n≥1, są dodatnie i 9a5=4a3. Wtedy iloraz tego ciągu jest równy
W ciągu dwóch godzin trzy jednakowe maszyny produkują razem 1200 guzików. Ile guzików wyprodukuje pięć takich maszyn w ciągu jednej godziny? Przyjmij, że maszyny pracują z taką samą, stałą wydajnością.
Przyprostokątna AC trójkąta prostokątnego ABC ma długość 6, a przeciwprostokątna AB ma długość 35. Wtedy tangens kąta ostrego CAB tego trójkąta jest równy
Ułamek jest równy zero, gdy jego licznik jest równy zero:
4−x2x−3=0⟹x=4=0⟹x=23
Wartość x=23 nie należy do dziedziny (zeruje mianownik), więc odpada. Jedynym rozwiązaniem równania jest x=4 — równanie ma dokładnie jedno rozwiązanie.
A.f(x)=3(x−3)2+2
B.f(x)=3(x+3)2+2
C.f(x)=(x−3)2+2
D.f(x)=(x+3)2+2
B. f(x)=3(x+3)2+2
Postać kanoniczna funkcji kwadratowej to f(x)=a(x−p)2+q, gdzie (p,q) to współrzędne wierzchołka, a współczynnik a jest taki sam jak w postaci ogólnej.
Podstawiamy a=3 oraz p=−3, q=2 (bo W=(−3,2)):
f(x)=3(x−(−3))2+2=3(x+3)2+2
A.⟨0,2)
B.⟨−1,6)
C.⟨−3,4)
D.⟨1,3)
B. ⟨−1,6)
Dziedziną funkcji f jest przedział ⟨−2,5). Wzór g(x)=f(x−1) oznacza przesunięcie wykresu f o 1 w prawo, więc argument x−1 musi należeć do dziedziny f:
x−1∈⟨−2,5)x∈⟨−1,6)
A.6
B.5
C.7
D.−6
A. 6
Mnożymy obie strony nierówności przez 6 (wspólny mianownik), aby pozbyć się ułamków:
6(2−2x)≥6(3x−3)
Wymnażamy:
12−3x≥2x−18
Przenosimy wyrazy z x na jedną stronę:
12+18306≥2x+3x≥5x≥x
Rozwiązaniem nierówności jest x≤6. Największą liczbą całkowitą spełniającą tę nierówność jest 6.
A. jest wyrazem ciągu (an) i jest wyrazem ciągu (bn).
B. jest wyrazem ciągu (an) i nie jest wyrazem ciągu (bn).
C. nie jest wyrazem ciągu (an) i jest wyrazem ciągu (bn).
D. nie jest wyrazem ciągu (an) i nie jest wyrazem ciągu (bn).
C. nie jest wyrazem ciągu (an) i jest wyrazem ciągu (bn).
Sprawdzamy, czy 10 jest wyrazem ciągu (an):
3n=10⟹n=310
Liczba n=310 nie jest liczbą naturalną, więc 10 nie jest wyrazem ciągu (an).
Sprawdzamy, czy 10 jest wyrazem ciągu (bn):
4n−2=10⟹n=3
Liczba n=3 jest liczbą naturalną, więc 10 jest wyrazem ciągu (bn).
A.(−196)
B.(−32)
C.(−26)
D.(−16)
D. (−16)
Upraszczamy wzór ciągu, dzieląc licznik przez n:
an=n2n2−30n=2n−30
Podstawiamy n=7:
a7=2⋅7−30=14−30=−16
A.1
B.11
C.21
D.31
D. 31
Iloraz ciągu wynosi q=2, a drugi wyraz a2=2. Wyznaczamy pierwszy wyraz:
a2=a1⋅q2=a1⋅2a1=1
Sumę pięciu początkowych wyrazów ciągu geometrycznego obliczamy ze wzoru S5=a1⋅q−1q5−1:
A.(−7)
B.(−19,4)
C.7
D.19,4
A. (−7)
Korzystamy ze wzoru na n-ty wyraz ciągu arytmetycznego: a10=a5+5r, gdzie r to różnica ciągu.
a10−a5=5r
Podstawiamy dane wartości i wyznaczamy różnicę:
−66−(−31)=5r−35=5rr=−7
Rozwiązania zadań o trudności 3 i wyższej są dostępne w planie Premium
Odblokuj pełne rozwiązania krok po kroku dla wszystkich zadań.
Sprawdzamy monotoniczność ciągu, obliczając różnicę kolejnych wyrazów:
an+1−an=2(n+1)2+(n+1)−(2n2+n)=4n+3
Dla n≥1 różnica 4n+3>0, więc ciąg (an) jest rosnący, a nie malejący — pierwsze stwierdzenie jest fałszywe (F).
Obliczamy ósmy wyraz ciągu:
a8=2⋅82+8=2⋅64+8=136
Otrzymana wartość zgadza się z podaną w treści — drugie stwierdzenie jest prawdziwe (P).
A.32
B.23
C.92
D.29
A. 32
Wyrażamy a5 przez a3 i iloraz q:
a5=a3⋅q2
Podstawiamy do równania 9a5=4a3 i dzielimy obie strony przez a3 (wyraz dodatni, więc a3=0):
Wszystkie wyrazy ciągu są dodatnie, więc iloraz musi być dodatni:
q=32
C. 1000
Obliczamy, ile guzików produkuje jedna maszyna w ciągu jednej godziny:
3⋅21200=200
Pięć maszyn w ciągu jednej godziny wyprodukuje:
5⋅200=1000
A.x=4orazy=215
B.x=215orazy=4
C.x=−4orazy=215
D.x=−215orazy=4
A. x=4 oraz y=215
Ciąg arytmetyczny ma stałą różnicę r między kolejnymi wyrazami. Obliczamy ją z pierwszych dwóch wyrazów:
r=21−(−3)=21+3=27
Trzeci wyraz ciągu to x:
x=21+27=4
Czwarty wyraz ciągu to y:
y=x+27=4+27=215
Sprawdzamy, czy piąty wyraz się zgadza:
y+27=215+27=11
A.55
B.525
C.21
D.2
C. 21
Trójkąt ABC jest prostokątny, z przyprostokątnymi AC i BC oraz przeciwprostokątną AB. Z twierdzenia Pitagorasa obliczamy długość drugiej przyprostokątnej BC:
BC=AB2−AC2=(35)2−62=45−36=9=3
Tangens kąta CAB to stosunek przyprostokątnej leżącej naprzeciw kąta (BC) do przyprostokątnej przyległej (AC):
tan(∠CAB)=ACBC=63=21
B.22
C.23
D.1
D. 1
Wyrażenie ma postać wzoru na sinus sumy kątów: sinαcosβ+cosαsinβ=sin(α+β).