Pusta bańka na mleko o pojemności 10 litrów ma masę 6,5 kg. Jeden litr mleka ma masę 1,03 kg.
Niech x oznacza liczbę litrów mleka w tej bańce, a f(x) oznacza wyrażoną w kilogramach masę bańki wraz z mlekiem, gdzie x∈[0,10].
Dokończ zdanie. Wybierz właściwą odpowiedź spośród podanych.
Największa wartość funkcji f jest równa
Poprawna odpowiedź
A. 16,8
Funkcja f jest rosnąca, więc największą wartość przyjmuje na prawym końcu przedziału, czyli dla x=10. Masa bańki wraz z mlekiem wynosi wtedy sumę masy bańki i masy 10 litrów mleka:
W kartezjańskim układzie współrzędnych (x,y) wykresem funkcji kwadratowej f jest parabola, której wierzchołkiem jest punkt (3,0). Ta parabola przechodzi przez punkt o współrzędnych (0,−9).
Dokończ zdanie. Wybierz właściwą odpowiedź spośród podanych.
W kartezjańskim układzie współrzędnych (x,y) przedstawiono fragment paraboli, która jest wykresem funkcji kwadratowej f (zobacz rysunek). Wierzchołek tej paraboli oraz punkty przecięcia paraboli z osią Ox układu współrzędnych mają obie współrzędne całkowite.
Dokończ zdanie. Wybierz właściwą odpowiedź spośród podanych.
W kartezjańskim układzie współrzędnych (x,y) przedstawiono fragment paraboli, która jest wykresem funkcji kwadratowej f (zobacz rysunek). Wierzchołek tej paraboli oraz punkty przecięcia paraboli z osią Ox układu współrzędnych mają obie współrzędne całkowite.
Dokończ zdanie. Wybierz właściwą odpowiedź spośród podanych.
Osią symetrii wykresu funkcji f jest prosta o równaniu
W kartezjańskim układzie współrzędnych (x,y) wykresem funkcji kwadratowej f jest parabola, której wierzchołkiem jest punkt (3,0). Ta parabola przechodzi przez punkt o współrzędnych (0,−9).
Uzupełnij zdanie. Wybierz dwie właściwe odpowiedzi spośród oznaczonych literami A–F i wpisz te litery w wykropkowanych miejscach.
Wzór funkcji f zapisano w odpowiedziach oznaczonych literami: ___ oraz ___.
W kartezjańskim układzie współrzędnych (x,y) przedstawiono fragment paraboli, która jest wykresem funkcji kwadratowej f (zobacz rysunek). Wierzchołek tej paraboli oraz punkty przecięcia paraboli z osią Ox układu współrzędnych mają obie współrzędne całkowite.
Dokończ zdanie. Wybierz właściwą odpowiedź spośród podanych.
W kartezjańskim układzie współrzędnych (x,y) wykresem funkcji kwadratowej f jest parabola, której wierzchołkiem jest punkt (3,0). Ta parabola przechodzi przez punkt o współrzędnych (0,−9).
Funkcja kwadratowa g jest określona za pomocą funkcji f następująco: g(x)=f(x)−1.
Oceń prawdziwość poniższych stwierdzeń. Wybierz P, jeśli stwierdzenie jest prawdziwe, albo F – jeśli jest fałszywe.
Funkcja g ma jedno miejsce zerowe.
P
F
W kartezjańskim układzie współrzędnych (x,y) osią symetrii wykresu funkcji g jest prosta o równaniu x=3.
Ciąg (an) jest określony dla każdej liczby naturalnej n≥1. Suma n początkowych wyrazów tego ciągu wyraża się wzorem Sn=n2+2n dla każdej liczby naturalnej n≥1.
Dokończ zdanie. Wybierz właściwą odpowiedź spośród podanych.
Ciąg (an) jest określony wzorem an=3⋅(−1)n+10 dla każdej liczby naturalnej n≥1.
Oceń prawdziwość poniższych stwierdzeń. Wybierz P, jeśli stwierdzenie jest prawdziwe, albo F – jeśli jest fałszywe.
Ciąg (an) jest geometryczny.
P
F
Suma ośmiu początkowych kolejnych wyrazów ciągu (an) jest równa 80.
P
F
1.
2.
Poprawna odpowiedź
A.f(x)=6,5x+1,03
B.f(x)=1,03x+10
C.f(x)=10x+1,03
D.f(x)=1,03x+6,5
D. f(x)=1,03x+6,5
Masa bańki z mlekiem to suma stałej masy pustej bańki (6,5 kg) oraz masy x litrów mleka, gdzie każdy litr waży 1,03 kg:
f(x)=1,03x+6,5
A.(−∞,1)
B.(−∞,−23)
C.(1,+∞)
D.(23,+∞)
D. (23,+∞)
Funkcja liniowa f(x)=ax+b jest malejąca, gdy współczynnik kierunkowy a jest ujemny. W naszym przypadku a=−2k+3, więc:
−2k+3<0
Rozwiązujemy nierówność:
−2k+3−2kk<0<−3>23
Funkcja f jest malejąca dla k∈(23,+∞).
FF
Miejsce zerowe funkcji to argument, dla którego y=0. Z tabeli odczytujemy, że f(−1)=0 oraz f(1)=0 — to dwa różne miejsca zerowe, więc pierwsze stwierdzenie jest fałszywe (F).
Wykres jest symetryczny względem osi Oy, gdy f(−x)=f(x) dla każdego x z dziedziny. Sprawdzamy to dla x=2:
f(−2)=−1=3=f(2)
Wartości są różne, więc wykres funkcji f NIE jest symetryczny względem osi Oy — drugie stwierdzenie jest fałszywe (F).
A.(−∞,0]
B.(−∞,3]
C.[0,+∞)
D.[3,+∞)
D. [3,+∞)
Wierzchołkiem paraboli jest punkt (3,0). Ponieważ parabola przechodzi przez punkt (0,−9), który leży poniżej wierzchołka, ramiona paraboli są skierowane w dół.
Funkcja kwadratowa, której wykresem jest parabola o ramionach skierowanych w dół, jest rosnąca do wierzchołka i malejąca od wierzchołka. Zatem funkcja f jest malejąca w przedziale:
[3,+∞)
A.(−∞,−2]
B.[1,+∞)
C.[−1,3]
D.[−2,+∞)
D. [−2,+∞)
Ramiona paraboli są skierowane do góry, więc najmniejszą wartość funkcja przyjmuje w wierzchołku, a nie ma wartości największej.
Z rysunku odczytujemy współrzędne wierzchołka: (1,−2), więc najmniejsza wartość funkcji to −2.
Zbiorem wartości funkcji f jest przedział:
[−2,+∞)
A.x=1
B.y=1
C.x=−2
D.y=−2
A. x=1
Osią symetrii paraboli jest prosta pionowa przechodząca przez jej wierzchołek.
Z rysunku odczytujemy, że wierzchołek paraboli ma współrzędną x=1, więc osią symetrii jest prosta:
x=1
A.f(x)=−x2−9
B.f(x)=−(x−3)2
C.f(x)=−(x+3)2
D.f(x)=−x2+6x−9
E.f(x)=−x2−6x+9
F.f(x)=−x2−6x−9
B i D
Postać kanoniczna funkcji kwadratowej z wierzchołkiem (3,0) ma postać:
f(x)=a(x−3)2
Wyznaczamy współczynnik a, korzystając z faktu, że parabola przechodzi przez punkt (0,−9):
a(0−3)2=−99a=−9a=−1
Wzór funkcji w postaci kanonicznej to:
f(x)=−(x−3)2
Rozwijamy nawias, aby otrzymać postać ogólną:
f(x)=−(x2−6x+9)=−x2+6x−9
Porównując z podanymi odpowiedziami, wzór funkcji f zapisano w odpowiedziach oznaczonych literami B i D.
A.f(x)=21(x−1)2+2
B.f(x)=21(x+1)2+2
C.f(x)=21(x−1)2−2
D.f(x)=21(x+1)2−2
C. f(x)=21(x−1)2−2
Wierzchołek paraboli ma współrzędne (1,−2), więc wzór funkcji w postaci kanonicznej to f(x)=a(x−1)2−2 dla pewnego a.
Z rysunku odczytujemy, że parabola przechodzi przez punkt (3,0) (miejsce zerowe). Podstawiamy współrzędne tego punktu, aby wyznaczyć a:
0=a(3−1)2−20=4a−2a=21
Wzór funkcji f to:
f(x)=21(x−1)2−2
FP
Funkcja g powstaje przez przesunięcie wykresu funkcji f(x)=−(x−3)2 o 1 w dół:
g(x)=−(x−3)2−1
Wierzchołkiem paraboli g jest punkt (3,−1), a ramiona są skierowane w dół, więc największą wartością funkcji g jest −1. Ponieważ −1<0, funkcja g nigdy nie przyjmuje wartości 0 — nie ma miejsc zerowych. Zatem pierwsze stwierdzenie jest fałszywe (F).
Przesunięcie wykresu w pionie nie zmienia osi symetrii — oś symetrii wykresu funkcji g to nadal prosta x=3. Zatem drugie stwierdzenie jest prawdziwe (P).
FP
Obliczamy wartość funkcji dla x=36:
f(36)=log636=log662=2
Otrzymana wartość 2 jest różna od 6, więc pierwsze stwierdzenie jest fałszywe (F).
Podstawa logarytmu 6>1, więc funkcja logarytmiczna f(x)=log6x jest rosnąca — drugie stwierdzenie jest prawdziwe (P).
A.0
B.3
C.4
D.5
D. 5
Skoro 2 jest miejscem zerowym funkcji, to f(2)=0. Podstawiamy x=2 do wzoru funkcji:
(3−m)⋅2+4=0
Rozwiązujemy otrzymane równanie:
6−2m+4=010−2m=0m=5
A.5
B.7
C.13
D.15
B. 7
Trzeci wyraz ciągu to różnica sumy trzech początkowych wyrazów i sumy dwóch początkowych wyrazów:
a3=S3−S2
Obliczamy obie sumy z podanego wzoru:
S3=32+2⋅3=9+6=15S2=22+2⋅2=4+4=8
Zatem trzeci wyraz ciągu jest równy:
a3=15−8=7
A.−27
B.−72
C.72
D.27
D. 27
Wyznaczamy miejsce zerowe funkcji f:
3x+6=03x=−6x=−2
Funkcja g ma to samo miejsce zerowe, więc g(−2)=0:
a⋅(−2)+7=0
Rozwiązujemy równanie względem a:
−2a+7=0−2a=−7a=27
FP
Obliczamy pierwsze kilka wyrazów ciągu:
a1=3⋅(−1)+10=7,a2=3⋅1+10=13,a3=3⋅(−1)+10=7
Sprawdzamy iloraz między kolejnymi wyrazami:
a1a2=713,a2a3=137
Ilorazy są różne, więc ciąg NIE jest geometryczny — pierwsze stwierdzenie jest fałszywe (F).
Ciąg jest naprzemienny: dla n nieparzystych an=7, dla n parzystych an=13. Wśród ośmiu początkowych wyrazów są po cztery wyrazy każdego rodzaju, więc suma wynosi:
4⋅7+4⋅13=28+52=80
Otrzymana suma jest równa 80, więc drugie stwierdzenie jest prawdziwe (P).