Właściciel sklepu z zabawkami przeprowadził lokalne badanie rynkowe dotyczące wpływu zmiany ceny zestawu klocków na liczbę kupujących ten produkt. Z badania wynika, że dzienny przychód P ze sprzedaży zestawów klocków, w zależności od kwoty obniżki ceny zestawu o x zł, wyraża się wzorem
P(x)=(70−x)(20+x)
gdzie x jest liczbą całkowitą spełniającą warunki x≥0 i x≤60.
Uzupełnij tabelę. Wpisz w każdą pustą komórkę tabeli właściwą odpowiedź, wybraną spośród oznaczonych literami A–E.
Dzienny przychód ze sprzedaży zestawów klocków będzie największy, gdy liczba x jest równa
Właściciel sklepu z zabawkami przeprowadził lokalne badanie rynkowe dotyczące wpływu zmiany ceny zestawu klocków na liczbę kupujących ten produkt. Z badania wynika, że dzienny przychód P ze sprzedaży zestawów klocków, w zależności od kwoty obniżki ceny zestawu o x zł, wyraża się wzorem
P(x)=(70−x)(20+x)
gdzie x jest liczbą całkowitą spełniającą warunki x≥0 i x≤60.
Uzupełnij tabelę. Wpisz w każdą pustą komórkę tabeli właściwą odpowiedź, wybraną spośród oznaczonych literami A–E.
Dzienny przychód ze sprzedaży zestawów klocków będzie równy 800 zł, gdy liczba x jest równa
W kartezjańskim układzie współrzędnych (x,y) przedstawiono fragment wykresu funkcji kwadratowej f (zobacz rysunek). Wierzchołek paraboli, która jest wykresem funkcji f, oraz punkty przecięcia paraboli z osiami układu współrzędnych mają współrzędne całkowite.
Dokończ zdanie. Wybierz właściwą odpowiedź spośród podanych.
W kartezjańskim układzie współrzędnych (x,y) przedstawiono fragment wykresu funkcji kwadratowej f (zobacz rysunek). Wierzchołek paraboli, która jest wykresem funkcji f, oraz punkty przecięcia paraboli z osiami układu współrzędnych mają współrzędne całkowite.
Zapisz poniżej w postaci przedziału zbiór wszystkich argumentów, dla których funkcja f przyjmuje wartości ujemne.
W kartezjańskim układzie współrzędnych (x,y) przedstawiono fragment wykresu funkcji kwadratowej f (zobacz rysunek). Wierzchołek paraboli, która jest wykresem funkcji f, oraz punkty przecięcia paraboli z osiami układu współrzędnych mają współrzędne całkowite.
Uzupełnij zdanie. Wybierz dwie właściwe odpowiedzi spośród oznaczonych literami A–F i wpisz te litery w wykropkowanych miejscach.
Wzór funkcji f można przedstawić w postaci: ………. oraz ………. .
W kartezjańskim układzie współrzędnych (x,y) przedstawiono fragment wykresu funkcji kwadratowej f (zobacz rysunek). Wierzchołek paraboli, która jest wykresem funkcji f, oraz punkty przecięcia paraboli z osiami układu współrzędnych mają współrzędne całkowite.
Funkcja kwadratowa g jest określona za pomocą funkcji f następująco: g(x)=f(x+1). Na jednym z rysunków A–D przedstawiono, w kartezjańskim układzie współrzędnych (x,y), fragment wykresu funkcji y=g(x).
Dokończ zdanie. Wybierz właściwą odpowiedź spośród podanych.
Fragment wykresu funkcji y=g(x) przedstawiono na rysunku
Funkcja kwadratowa f jest określona wzorem f(x)=ax2+bx+1, gdzie a oraz b są pewnymi liczbami rzeczywistymi, takimi, że a<0 i b>0. Na jednym z rysunków A–D przedstawiono fragment wykresu tej funkcji w kartezjańskim układzie współrzędnych (x,y).
Dokończ zdanie. Wybierz właściwą odpowiedź spośród podanych.
Fragment wykresu funkcji f przedstawiono na rysunku
Właściciel pewnej apteki przeanalizował dane dotyczące liczby obsługiwanych klientów z 30 kolejnych dni. Przyjmijmy, że liczbę L obsługiwanych klientów n-tego dnia opisuje funkcja
L(n)=−n2+22n+279
gdzie n jest liczbą naturalną spełniającą warunki n≥1 i n≤30.
Oceń prawdziwość poniższych stwierdzeń. Wybierz P, jeśli stwierdzenie jest prawdziwe, albo F – jeśli jest fałszywe.
Łączna liczba klientów obsłużonych w czasie wszystkich analizowanych dni jest równa L(30).
P
F
W trzecim dniu analizowanego okresu obsłużono 336 klientów.
W kartezjańskim układzie współrzędnych (x,y) przedstawiono fragment wykresu funkcji kwadratowej f(x)=ax2+bx+c. Wierzchołek paraboli, która jest wykresem funkcji f, ma współrzędne (5,−3). Jeden z punktów przecięcia paraboli z osią Ox układu współrzędnych ma współrzędne (4,0).
Zapisz poniżej zbiór wszystkich wartości funkcji f.
Liczba x musi spełniać warunek x≥0, więc odrzucamy x1=−10. Pozostaje x=60, które spełnia też warunek x≤60.
A.(−∞,−2]
B.(−∞,4]
C.[−2,+∞)
D.[4,+∞)
C. [−2,+∞)
Z rysunku odczytujemy, że wierzchołek paraboli ma współrzędne (4,−2), a ramiona paraboli są skierowane w górę (parabola ma najmniejszą wartość w wierzchołku).
Najmniejszą wartością funkcji jest więc −2, a funkcja rośnie nieograniczenie po obu stronach wierzchołka, więc zbiorem wartości jest przedział:
[−2,+∞)
(2,6)
Z rysunku odczytujemy, że parabola przecina oś Ox w punktach x=2 oraz x=6, a ramiona paraboli są skierowane w górę.
Wartości funkcji są ujemne dokładnie między miejscami zerowymi, czyli dla:
x∈(2,6)
A.f(x)=21(x−2)(x−6)
B.f(x)=21(x−4)2−2
C.f(x)=2(x−2)(x−6)
D.f(x)=21(x+4)2−2
E.f(x)=2(x+2)(x+6)
F.f(x)=2(x+4)2−2
AB
Z rysunku odczytujemy miejsca zerowe funkcji: x=2 oraz x=6, oraz wierzchołek paraboli w punkcie (4,−2).
Postać iloczynowa z miejscami zerowymi 2 i 6, sprawdzona przez punkt przecięcia z osią Oy odczytany z wykresu (f(0)=6), to:
f(x)=21(x−2)(x−6),bo 21(0−2)(0−6)=21⋅12=6
Postać kanoniczna z tym samym współczynnikiem a=21 i wierzchołkiem (4,−2) to:
f(x)=21(x−4)2−2
Poprawne odpowiedzi to A oraz B.
B
Przekształcenie g(x)=f(x+1) przesuwa wykres funkcji f o 1 w lewo wzdłuż osi Ox.
Wierzchołek paraboli f znajduje się w punkcie (4,−2), więc wierzchołek paraboli g znajduje się w punkcie:
(4−1,−2)=(3,−2)
Miejsca zerowe funkcji f to x=2 i x=6, więc miejsca zerowe funkcji g to:
x=2−1=1orazx=6−1=5
Wykres z wierzchołkiem w punkcie (3,−2) i miejscami zerowymi x=1 oraz x=5 przedstawiono na rysunku B.
A.(−29)
B.(−23)
C.23
D.29
D. 29
Funkcja kwadratowa f(x)=(x−13)2−256 jest zapisana w postaci kanonicznej, więc oś symetrii jej paraboli to prosta x=13. Miejsca zerowe funkcji kwadratowej są symetryczne względem osi symetrii.
Obliczamy odległość znanego miejsca zerowego x=−3 od osi symetrii:
13−(−3)=16
Drugie miejsce zerowe leży w takiej samej odległości od osi symetrii, ale po jej drugiej stronie:
13+16=29
A.
B.
C.
D.
D.
Wartość funkcji dla x=0 jest równa f(0)=1 niezależnie od współczynników a i b — na każdym z czterech rysunków krzywa przecina oś Oy w punkcie (0,1).
Współczynnik a<0 oznacza, że parabola ma ramiona skierowane w dół — odrzucamy rysunki A i C, na których ramiona są skierowane w górę.
Oś symetrii paraboli wyznacza wzór x=−2ab. Ponieważ a<0 i b>0, licznik −b jest ujemny, a mianownik 2a też jest ujemny, więc:
Wierzchołek paraboli leży więc po prawej stronie osi Oy. Spośród wykresów z ramionami skierowanymi w dół (B i D) pasuje ten, na którym wierzchołek znajduje się na prawo od osi Oy — czyli rysunek D.
A.11
B.1
C.(−1)
D.(−13)
A. 11
Wykres funkcji kwadratowej (parabola) jest symetryczny względem prostej pionowej przechodzącej przez wierzchołek, czyli względem prostej x=3. Oba miejsca zerowe leżą więc w takiej samej odległości od tej prostej. Obliczamy odległość znanego miejsca zerowego od osi symetrii:
3−(−5)=8
Drugie miejsce zerowe leży w tej samej odległości po drugiej stronie osi symetrii:
x2=3+8=11
A.A(x)=−(x−3)2+2
B.B(x)=x2+2
C.C(x)=−5(x−2)2
D.D(x)=(x−2)2
E.E(x)=2x2−8x+10
F.F(x)=−2x2+4x
AF
Zbiór wartości (−∞,2] jest ograniczony z góry, więc szukamy funkcji, których wykres to parabola skierowana ramionami w dół (współczynnik przy x2 ujemny). Funkcje B, D i E mają współczynnik dodatni (parabola ramionami w górę), więc ich zbiór wartości jest ograniczony z dołu, a nie z góry, więc od razu je odrzucamy.
Funkcja A(x)=−(x−3)2+2 jest już zapisana w postaci kanonicznej: jej wierzchołek to (3,2), więc wartość maksymalna wynosi 2, a zbiór wartości to:
(−∞,2]
Funkcja C(x)=−5(x−2)2 ma wierzchołek (2,0), więc wartość maksymalna wynosi 0, a zbiór wartości to (−∞,0], a to nie jest szukany przedział.
Funkcję F(x)=−2x2+4x sprowadzamy do postaci kanonicznej:
F(x)=−2x2+4x=−2(x2−2x)=−2(x−1)2+2
Wierzchołek to (1,2), więc wartość maksymalna wynosi 2, a zbiór wartości to (−∞,2], co pasuje. Zatem szukanymi funkcjami są A oraz F.
FP
Łączna liczba klientów obsłużonych w ciągu wszystkich 30 dni to suma wartości funkcji dla każdego dnia z osobna: L(1)+L(2)+…+L(30), a nie sama wartość L(30), czyli liczba klientów tylko w ostatnim, trzydziestym dniu. Te dwie wielkości są różne, więc stwierdzenie jest fałszywe (F).
Sprawdzamy drugie stwierdzenie, obliczając wartość funkcji dla n=3:
L(3)=−32+22⋅3+279=−9+66+279=336
Otrzymana wartość zgadza się z podaną w zdaniu, więc stwierdzenie jest prawdziwe (P). Odpowiedź: FP.
[−3,+∞)
Wierzchołek paraboli ma współrzędne (5,−3), a ramiona paraboli są skierowane w górę (parabola ma najmniejszą wartość w wierzchołku), więc najmniejszą wartością funkcji f jest −3, a funkcja przyjmuje wszystkie wartości od −3 wzwyż:
[−3,+∞)
A. nad osią Ox,
ponieważ
1.a<0 i b2−4ac<0.
B. pod osią Ox,
2.a>0 i b2−4ac<0.
3.a<0 i b2−4ac=0.
B1
Funkcja nie ma miejsc zerowych, więc wyróżnik trójmianu jest ujemny:
b2−4ac<0
Wartość f(0)=c, a z treści wiemy, że c<0 — wykres funkcji w punkcie x=0 leży pod osią Ox. Skoro wykres nie przecina osi Ox w żadnym punkcie (brak miejsc zerowych), cały wykres leży pod tą osią, więc parabola musi być skierowana ramionami w dół:
a<0
Zatem prawidłowa jest odpowiedź B (wykres leży pod osią Ox) z uzasadnieniem 1. (a<0 i b2−4ac<0).
A.b=−4,c=8
B.b=4,c=−8
C.b=−4,c=−8
D.b=4,c=8
A. b=−4,c=8
Współczynnik przy x2 jest dodatni (a=1), więc parabola ma ramiona skierowane w górę i osiąga wartość najmniejszą w wierzchołku. Odcięta wierzchołka wyraża się wzorem xw=−2ab, a z treści wiemy, że xw=2:
−2b=2⟹b=−4
Wartość najmniejsza to f(2)=4. Podstawiamy b=−4 i wyznaczamy c: