Wykres funkcji y=f(x) przedstawiono w kartezjańskim układzie współrzędnych (x,y) na rysunku poniżej.
Uzupełnij zdania. Wpisz odpowiednie przedziały w wykropkowanych miejscach, aby zdania były prawdziwe. 1. Zbiorem wartości funkcji f jest przedział ___. 2. Zbiorem wszystkich rozwiązań nierówności f(x)<−2 jest przedział ___.
Czy Twoja odpowiedź jest poprawna?
Poprawna odpowiedź
1. [−4,3]; 2. (−4,−1)
W pierwszym kawałku (x∈(−5,−3]) funkcja f(x)=−2x−10 jest malejąca. Dla x dążącego do −5 wartość f(x) dąży do 0 (bez osiągnięcia), a dla x=−3 funkcja przyjmuje wartość f(−3)=−2⋅(−3)−10=−4. W tym kawałku funkcja przyjmuje więc wartości z przedziału [−4,0).
W kartezjańskim układzie współrzędnych (x,y) przedstawiono fragment paraboli, która jest wykresem funkcji kwadratowej f (zobacz rysunek). Wierzchołek tej paraboli ma współrzędne (3,6). Ta parabola przecina oś Oy w punkcie o współrzędnych (0,3).
Funkcja g jest określona dla każdej liczby rzeczywistej x wzorem g(x)=f(x)−3. Liczby x1 oraz x2 są różnymi miejscami zerowymi funkcji g.
Uzupełnij zdanie. Wpisz odpowiednią liczbę w wykropkowanym miejscu, aby zdanie było prawdziwe.
W kartezjańskim układzie współrzędnych (x,y) wykres funkcji kwadratowej f przechodzi przez punkt (2,15). Osią symetrii tego wykresu jest prosta o równaniu x=−1. Jednym z miejsc zerowych funkcji f jest liczba 1.
Wyznacz wzór funkcji f w postaci kanonicznej. Zapisz obliczenia.
Ciąg geometryczny (an), o wszystkich wyrazach rzeczywistych różnych od 0, jest określony dla każdej liczby naturalnej n≥1. Wyrazy tego ciągu spełniają warunek a3=−8⋅a6.
Funkcja kwadratowa f jest określona wzorem f(x)=21x2+bx+c, gdzie b oraz c są liczbami rzeczywistymi. Jednym z miejsc zerowych funkcji f jest liczba 6. W kartezjańskim układzie współrzędnych (x,y) prosta o równaniu x=1 jest osią symetrii wykresu funkcji f.
Dokończ zdanie. Wybierz właściwą odpowiedź spośród podanych.
Funkcja kwadratowa f jest określona wzorem f(x)=21x2+bx+c, gdzie b oraz c są liczbami rzeczywistymi. Jednym z miejsc zerowych funkcji f jest liczba 6. W kartezjańskim układzie współrzędnych (x,y) prosta o równaniu x=1 jest osią symetrii wykresu funkcji f.
Oceń prawdziwość poniższych stwierdzeń. Wybierz P, jeśli stwierdzenie jest prawdziwe, albo F – jeśli jest fałszywe.
Współczynnik b we wzorze funkcji f jest liczbą dodatnią.
P
F
Współczynnik c we wzorze funkcji f jest liczbą dodatnią.
Funkcja kwadratowa f jest określona wzorem f(x)=21x2+bx+c, gdzie b oraz c są liczbami rzeczywistymi. Jednym z miejsc zerowych funkcji f jest liczba 6. W kartezjańskim układzie współrzędnych (x,y) prosta o równaniu x=1 jest osią symetrii wykresu funkcji f.
Funkcja g jest określona dla każdej liczby rzeczywistej x wzorem g(x)=f(x−3).
Dokończ zdanie. Wybierz właściwą odpowiedź spośród podanych.
Osią symetrii wykresu funkcji g jest prosta o równaniu
W drugim kawałku (x∈(−3,4]) funkcja f(x)=x−1 jest rosnąca. Dla x dążącego do −3 wartość f(x) dąży do −4 (bez osiągnięcia), a dla x=4 funkcja przyjmuje wartość f(4)=4−1=3. W tym kawałku funkcja przyjmuje wartości z przedziału (−4,3].
Łącząc oba zbiory wartości, otrzymujemy zbiór wartości funkcji f:
[−4,0)∪(−4,3]=[−4,3]
Rozwiązujemy nierówność f(x)<−2 w pierwszym kawałku:
−2x−10−2xx<−2<8>−4
Dla x∈(−5,−3] otrzymujemy x∈(−4,−3]. W drugim kawałku:
x−1<−2⟹x<−1
Dla x∈(−3,4] otrzymujemy x∈(−3,−1). Łącząc oba przedziały (punkt x=−3 należy do pierwszego z nich), otrzymujemy zbiór rozwiązań nierówności:
(−4,−3]∪(−3,−1)=(−4,−1)
x1+x2=6
Miejsca zerowe funkcji g to argumenty, dla których g(x)=0, czyli f(x)=3:
g(x)=0⟺f(x)=3
Z treści zadania wiemy, że f(0)=3 (parabola przecina oś Oy w punkcie (0,3)), więc x=0 jest jednym z miejsc zerowych funkcji g. Drugie miejsce zerowe jest symetryczne do x=0 względem osi symetrii x=3:
Zatem x1=0, x2=6, a ich suma:
x1+x2=0+6=6
f(x)=3(x+1)2−12
Rozwiązania zadań o trudności 3 i wyższej są dostępne w planie Premium
Odblokuj pełne rozwiązania krok po kroku dla wszystkich zadań.
Funkcja liniowa ma postać g(x)=ax+b. Wyraz wolny b to wartość funkcji dla argumentu 0:
b=−23
Miejsce zerowe to x=−3, czyli g(−3)=0. Podstawiamy i wyznaczamy a:
−3a−23=0−3a=23a=−21
Zatem wzór funkcji to:
g(x)=−21x−23
A.(−3)
B.0
C.3
D.4
C. m=3
Funkcja liniowa nie ma miejsca zerowego wtedy i tylko wtedy, gdy jest funkcją stałą, czyli gdy jej współczynnik kierunkowy jest równy zero:
3−m=0⟹m=3
A.(−12)
B.(−8)
C.(−4)
D.0
B. (−8)
Ze wzoru na n-ty wyraz ciągu arytmetycznego wyznaczamy pierwszy wyraz a1, korzystając z danych a10=−24 oraz d=−4.
a10=a1+9d−24=a1+9⋅(−4)a1=−24+36=12
Obliczamy szósty wyraz, podstawiając a1=12 oraz d=−4.
a6=a1+5d=12+5⋅(−4)=12−20=−8
A.(−2)
B.(−21)
C.21
D.2
B. (−21)
Zapisujemy wyrazy a3 i a6 przez pierwszy wyraz a1 i iloraz q, a następnie podstawiamy do danego warunku.
a3=a1q2,a6=a1q5a1q2=−8⋅a1q5
Dzielimy obie strony przez a1q2 (wyrazy ciągu są różne od 0, więc a1=0 i q=0), a następnie wyznaczamy q.
A.18
B.24
C.60
D.90
B. 24
Obliczamy trzy początkowe wyrazy ciągu:
a1=3⋅12−3⋅1=0,a2=3⋅22−3⋅2=6,a3=3⋅32−3⋅3=18
Sumujemy je:
S3=a1+a2+a3=0+6+18=24
A.4
B.5
C.7
D.11
D. 11
Obliczamy kolejne wyrazy ciągu, korzystając ze wzoru rekurencyjnego:
a1=2,a2=2⋅2+1=5,a3=2⋅5+1=11
A.f(x)=21(x−4)(x−6)
B.f(x)=21(x−4)(x+6)
C.f(x)=21(x+4)(x−6)
D.f(x)=21(x+4)(x+6)
C. f(x)=21(x+4)(x−6)
Wykres paraboli jest symetryczny względem prostej x=1, więc drugie miejsce zerowe leży w takiej samej odległości od osi symetrii jak x=6, po drugiej stronie:
x2=2⋅1−6=−4
Znamy postać iloczynową funkcji kwadratowej z miejscami zerowymi 6 i −4 oraz współczynnikiem 21 przy x2:
f(x)=21(x−6)(x−(−4))=21(x+4)(x−6)
FP
Obliczamy różnice kolejnych wyrazów: a1=0, a2=6, a3=18, więc a2−a1=6, a a3−a2=12. Różnice nie są sobie równe, zatem ciąg (an) NIE jest arytmetyczny — stwierdzenie pierwsze jest fałszywe (F).
Zapisujemy wzór ciągu w postaci iloczynowej:
an=3n2−3n=3n(n−1)
Liczby n i n−1 to dwie kolejne liczby całkowite, więc jedna z nich zawsze jest parzysta, a ich iloczyn n(n−1) jest parzysty. Zatem 3n(n−1) też jest parzyste — wszystkie wyrazy ciągu są parzyste, stwierdzenie drugie jest prawdziwe (P).
FF
Wiemy, że f(x)=21(x+4)(x−6). Rozwijamy nawiasy:
(x+4)(x−6)=x2−2x−24f(x)=21x2−x−12
Odczytujemy współczynniki: b=−1, c=−12. Oba są liczbami ujemnymi, więc oba stwierdzenia są fałszywe.
FF
Obliczamy pierwsze trzy wyrazy ciągu:
a1=2,a2=5,a3=11
Sprawdzamy różnice kolejnych wyrazów:
a2−a1=3,a3−a2=6
Różnice nie są równe, więc ciąg NIE jest arytmetyczny (F).
Sprawdzamy ilorazy kolejnych wyrazów:
a1a2=25,a2a3=511
Ilorazy nie są równe, więc ciąg NIE jest geometryczny (F).
A.x=−2
B.x=1
C.x=3
D.x=4
D. x=4
Podstawienie x−3 w miejsce x przesuwa wykres funkcji f o 3 jednostki w prawo, więc oś symetrii też przesuwa się o 3 w prawo:
x=1+3=4
m=25
Rozwiązania zadań o trudności 3 i wyższej są dostępne w planie Premium
Odblokuj pełne rozwiązania krok po kroku dla wszystkich zadań.