W schronisku dla zwierząt, na płaskiej powierzchni, należy zbudować ogrodzenie z siatki wydzielające trzy identyczne wybiegi o wspólnych ścianach wewnętrznych. Podstawą każdego z tych trzech wybiegów jest prostokąt (jak pokazano na rysunku). Do wykonania tego ogrodzenia należy zużyć 36 metrów bieżących siatki.
Oblicz wymiary x oraz y jednego wybiegu, przy których suma pól podstaw tych trzech wybiegów będzie największa. W obliczeniach pomiń szerokość wejścia na każdy z wybiegów. Zapisz obliczenia.
Czy Twoja odpowiedź jest poprawna?
Poprawna odpowiedź
x=4,5 m, y=3 m
Rozwiązania zadań o trudności 3 i wyższej są dostępne w planie Premium
Odblokuj pełne rozwiązania krok po kroku dla wszystkich zadań.
Właściciel sklepu z zabawkami przeprowadził lokalne badanie rynkowe dotyczące wpływu zmiany ceny zestawu klocków na liczbę kupujących ten produkt. Z badania wynika, że dzienny przychód P ze sprzedaży zestawów klocków, w zależności od kwoty obniżki ceny zestawu o x zł, wyraża się wzorem
P(x)=(70−x)(20+x)
gdzie x jest liczbą całkowitą spełniającą warunki x≥0 i x≤60.
Uzupełnij tabelę. Wpisz w każdą pustą komórkę tabeli właściwą odpowiedź, wybraną spośród oznaczonych literami A–E.
Dzienny przychód ze sprzedaży zestawów klocków będzie największy, gdy liczba x jest równa
Właściciel sklepu z zabawkami przeprowadził lokalne badanie rynkowe dotyczące wpływu zmiany ceny zestawu klocków na liczbę kupujących ten produkt. Z badania wynika, że dzienny przychód P ze sprzedaży zestawów klocków, w zależności od kwoty obniżki ceny zestawu o x zł, wyraża się wzorem
P(x)=(70−x)(20+x)
gdzie x jest liczbą całkowitą spełniającą warunki x≥0 i x≤60.
Uzupełnij tabelę. Wpisz w każdą pustą komórkę tabeli właściwą odpowiedź, wybraną spośród oznaczonych literami A–E.
Dzienny przychód ze sprzedaży zestawów klocków będzie równy 800 zł, gdy liczba x jest równa
W kartezjańskim układzie współrzędnych (x,y) przedstawiono fragment wykresu funkcji kwadratowej f (zobacz rysunek). Wierzchołek paraboli, która jest wykresem funkcji f, oraz punkty przecięcia paraboli z osiami układu współrzędnych mają współrzędne całkowite.
Dokończ zdanie. Wybierz właściwą odpowiedź spośród podanych.
W kartezjańskim układzie współrzędnych (x,y) przedstawiono fragment wykresu funkcji kwadratowej f (zobacz rysunek). Wierzchołek paraboli, która jest wykresem funkcji f, oraz punkty przecięcia paraboli z osiami układu współrzędnych mają współrzędne całkowite.
Zapisz poniżej w postaci przedziału zbiór wszystkich argumentów, dla których funkcja f przyjmuje wartości ujemne.
W kartezjańskim układzie współrzędnych (x,y) przedstawiono fragment wykresu funkcji kwadratowej f (zobacz rysunek). Wierzchołek paraboli, która jest wykresem funkcji f, oraz punkty przecięcia paraboli z osiami układu współrzędnych mają współrzędne całkowite.
Uzupełnij zdanie. Wybierz dwie właściwe odpowiedzi spośród oznaczonych literami A–F i wpisz te litery w wykropkowanych miejscach.
Wzór funkcji f można przedstawić w postaci: ………. oraz ………. .
W kartezjańskim układzie współrzędnych (x,y) przedstawiono fragment wykresu funkcji kwadratowej f (zobacz rysunek). Wierzchołek paraboli, która jest wykresem funkcji f, oraz punkty przecięcia paraboli z osiami układu współrzędnych mają współrzędne całkowite.
Funkcja kwadratowa g jest określona za pomocą funkcji f następująco: g(x)=f(x+1). Na jednym z rysunków A–D przedstawiono, w kartezjańskim układzie współrzędnych (x,y), fragment wykresu funkcji y=g(x).
Dokończ zdanie. Wybierz właściwą odpowiedź spośród podanych.
Fragment wykresu funkcji y=g(x) przedstawiono na rysunku
Funkcja kwadratowa f jest określona wzorem f(x)=ax2+bx+1, gdzie a oraz b są pewnymi liczbami rzeczywistymi, takimi, że a<0 i b>0. Na jednym z rysunków A–D przedstawiono fragment wykresu tej funkcji w kartezjańskim układzie współrzędnych (x,y).
Dokończ zdanie. Wybierz właściwą odpowiedź spośród podanych.
Fragment wykresu funkcji f przedstawiono na rysunku
Zgodnie z założeniem architekta okno na poddaszu ma mieć kształt trapezu równoramiennego, który nie jest równoległobokiem. Dłuższa podstawa trapezu ma mieć długość 12 dm, a suma długości krótszej podstawy i wysokości tego trapezu ma być równa 18 dm.
Oblicz, jaką długość powinna mieć krótsza podstawa tego trapezu, tak aby pole powierzchni okna było największe. Oblicz to pole. Zapisz obliczenia.
Właściciel pewnej apteki przeanalizował dane dotyczące liczby obsługiwanych klientów z 30 kolejnych dni. Przyjmijmy, że liczbę L obsługiwanych klientów n-tego dnia opisuje funkcja
L(n)=−n2+22n+279
gdzie n jest liczbą naturalną spełniającą warunki n≥1 i n≤30.
Oceń prawdziwość poniższych stwierdzeń. Wybierz P, jeśli stwierdzenie jest prawdziwe, albo F – jeśli jest fałszywe.
Łączna liczba klientów obsłużonych w czasie wszystkich analizowanych dni jest równa L(30).
P
F
W trzecim dniu analizowanego okresu obsłużono 336 klientów.
Właściciel pewnej apteki przeanalizował dane dotyczące liczby obsługiwanych klientów z 30 kolejnych dni. Przyjmijmy, że liczbę L obsługiwanych klientów n-tego dnia opisuje funkcja
L(n)=−n2+22n+279
gdzie n jest liczbą naturalną spełniającą warunki n≥1 i n≤30.
Którego dnia analizowanego okresu w aptece obsłużono największą liczbę klientów? Oblicz liczbę klientów obsłużonych tego dnia. Zapisz obliczenia.
Działka ma kształt trapezu. Podstawy AB i CD tego trapezu mają długości ∣AB∣=400 m oraz ∣CD∣=100 m. Wysokość trapezu jest równa 75 m, a jego kąty DAB i ABC są ostre. Z działki postanowiono wydzielić plac w kształcie prostokąta z przeznaczeniem na parking. Dwa z wierzchołków tego prostokąta mają leżeć na podstawie AB tego trapezu, a dwa pozostałe – E oraz F – na ramionach AD i BC trapezu (zobacz rysunek).
Wyznacz długości boków prostokąta, dla których powierzchnia wydzielonego placu będzie największa. Wyznacz tę największą powierzchnię. Zapisz obliczenia.
Wskazówka: Aby powiązać ze sobą wymiary prostokąta, skorzystaj z tego, że pole trapezu ABCD jest sumą pól trapezów ABFE oraz EFCD:
PABCD=PABFE+PEFCD
Czy Twoja odpowiedź jest poprawna?
Poprawna odpowiedź
A.25
B.30
C.45
D.50
E.60
A. 25
Zapisujemy wzór funkcji P w postaci ogólnej, wymnażając nawiasy:
P(x)=(70−x)(20+x)=1400+70x−20x−x2=−x2+50x+1400
To funkcja kwadratowa o współczynniku a=−1<0, więc przyjmuje wartość największą w wierzchołku paraboli, dla:
x=2a−b=2⋅(−1)−50=25
Liczba 25 spełnia warunki x≥0 i x≤60, więc przychód jest największy dla x=25.
A.25
B.30
C.45
D.50
E.60
E. 60
Zapisujemy wzór funkcji P w postaci ogólnej, wymnażając nawiasy, i wstawiamy warunek P(x)=800:
−x2+50x+1400=800
Przenosimy wszystko na jedną stronę i porządkujemy równanie:
Liczba x musi spełniać warunek x≥0, więc odrzucamy x1=−10. Pozostaje x=60, które spełnia też warunek x≤60.
A.(−∞,−2]
B.(−∞,4]
C.[−2,+∞)
D.[4,+∞)
C. [−2,+∞)
Z rysunku odczytujemy, że wierzchołek paraboli ma współrzędne (4,−2), a ramiona paraboli są skierowane w górę (parabola ma najmniejszą wartość w wierzchołku).
Najmniejszą wartością funkcji jest więc −2, a funkcja rośnie nieograniczenie po obu stronach wierzchołka, więc zbiorem wartości jest przedział:
[−2,+∞)
(2,6)
Z rysunku odczytujemy, że parabola przecina oś Ox w punktach x=2 oraz x=6, a ramiona paraboli są skierowane w górę.
Wartości funkcji są ujemne dokładnie między miejscami zerowymi, czyli dla:
x∈(2,6)
A.f(x)=21(x−2)(x−6)
B.f(x)=21(x−4)2−2
C.f(x)=2(x−2)(x−6)
D.f(x)=21(x+4)2−2
E.f(x)=2(x+2)(x+6)
F.f(x)=2(x+4)2−2
AB
Z rysunku odczytujemy miejsca zerowe funkcji: x=2 oraz x=6, oraz wierzchołek paraboli w punkcie (4,−2).
Postać iloczynowa z miejscami zerowymi 2 i 6, sprawdzona przez punkt przecięcia z osią Oy odczytany z wykresu (f(0)=6), to:
f(x)=21(x−2)(x−6),bo 21(0−2)(0−6)=21⋅12=6
Postać kanoniczna z tym samym współczynnikiem a=21 i wierzchołkiem (4,−2) to:
f(x)=21(x−4)2−2
Poprawne odpowiedzi to A oraz B.
B
Przekształcenie g(x)=f(x+1) przesuwa wykres funkcji f o 1 w lewo wzdłuż osi Ox.
Wierzchołek paraboli f znajduje się w punkcie (4,−2), więc wierzchołek paraboli g znajduje się w punkcie:
(4−1,−2)=(3,−2)
Miejsca zerowe funkcji f to x=2 i x=6, więc miejsca zerowe funkcji g to:
x=2−1=1orazx=6−1=5
Wykres z wierzchołkiem w punkcie (3,−2) i miejscami zerowymi x=1 oraz x=5 przedstawiono na rysunku B.
A.(−29)
B.(−23)
C.23
D.29
D. 29
Funkcja kwadratowa f(x)=(x−13)2−256 jest zapisana w postaci kanonicznej, więc oś symetrii jej paraboli to prosta x=13. Miejsca zerowe funkcji kwadratowej są symetryczne względem osi symetrii.
Obliczamy odległość znanego miejsca zerowego x=−3 od osi symetrii:
13−(−3)=16
Drugie miejsce zerowe leży w takiej samej odległości od osi symetrii, ale po jej drugiej stronie:
13+16=29
A.11
B.1
C.(−1)
D.(−13)
A. 11
Wykres funkcji kwadratowej (parabola) jest symetryczny względem prostej pionowej przechodzącej przez wierzchołek, czyli względem prostej x=3. Oba miejsca zerowe leżą więc w takiej samej odległości od tej prostej. Obliczamy odległość znanego miejsca zerowego od osi symetrii:
3−(−5)=8
Drugie miejsce zerowe leży w tej samej odległości po drugiej stronie osi symetrii:
x2=3+8=11
A.
B.
C.
D.
D.
Wartość funkcji dla x=0 jest równa f(0)=1 niezależnie od współczynników a i b — na każdym z czterech rysunków krzywa przecina oś Oy w punkcie (0,1).
Współczynnik a<0 oznacza, że parabola ma ramiona skierowane w dół — odrzucamy rysunki A i C, na których ramiona są skierowane w górę.
Oś symetrii paraboli wyznacza wzór x=−2ab. Ponieważ a<0 i b>0, licznik −b jest ujemny, a mianownik 2a też jest ujemny, więc:
Wierzchołek paraboli leży więc po prawej stronie osi Oy. Spośród wykresów z ramionami skierowanymi w dół (B i D) pasuje ten, na którym wierzchołek znajduje się na prawo od osi Oy — czyli rysunek D.
A.A(x)=−(x−3)2+2
B.B(x)=x2+2
C.C(x)=−5(x−2)2
D.D(x)=(x−2)2
E.E(x)=2x2−8x+10
F.F(x)=−2x2+4x
AF
Zbiór wartości (−∞,2] jest ograniczony z góry, więc szukamy funkcji, których wykres to parabola skierowana ramionami w dół (współczynnik przy x2 ujemny). Funkcje B, D i E mają współczynnik dodatni (parabola ramionami w górę), więc ich zbiór wartości jest ograniczony z dołu, a nie z góry, więc od razu je odrzucamy.
Funkcja A(x)=−(x−3)2+2 jest już zapisana w postaci kanonicznej: jej wierzchołek to (3,2), więc wartość maksymalna wynosi 2, a zbiór wartości to:
(−∞,2]
Funkcja C(x)=−5(x−2)2 ma wierzchołek (2,0), więc wartość maksymalna wynosi 0, a zbiór wartości to (−∞,0], a to nie jest szukany przedział.
Funkcję F(x)=−2x2+4x sprowadzamy do postaci kanonicznej:
F(x)=−2x2+4x=−2(x2−2x)=−2(x−1)2+2
Wierzchołek to (1,2), więc wartość maksymalna wynosi 2, a zbiór wartości to (−∞,2], co pasuje. Zatem szukanymi funkcjami są A oraz F.
Rozwiązania zadań o trudności 3 i wyższej są dostępne w planie Premium
Odblokuj pełne rozwiązania krok po kroku dla wszystkich zadań.
Łączna liczba klientów obsłużonych w ciągu wszystkich 30 dni to suma wartości funkcji dla każdego dnia z osobna: L(1)+L(2)+…+L(30), a nie sama wartość L(30), czyli liczba klientów tylko w ostatnim, trzydziestym dniu. Te dwie wielkości są różne, więc stwierdzenie jest fałszywe (F).
Sprawdzamy drugie stwierdzenie, obliczając wartość funkcji dla n=3:
L(3)=−32+22⋅3+279=−9+66+279=336
Otrzymana wartość zgadza się z podaną w zdaniu, więc stwierdzenie jest prawdziwe (P). Odpowiedź: FP.
Największą liczbę klientów, 400, obsłużono jedenastego dnia (n=11)
Rozwiązania zadań o trudności 3 i wyższej są dostępne w planie Premium
Odblokuj pełne rozwiązania krok po kroku dla wszystkich zadań.