Funkcja liniowa f jest określona wzorem f(x)=ax+b, gdzie a i b są pewnymi liczbami rzeczywistymi. W układzie współrzędnych (x,y) przedstawiono fragment wykresu funkcji f. Każdy z punktów przecięcia wykresu funkcji f z osiami układu współrzędnych ma obie współrzędne całkowite. Wykres funkcji f jest nachylony do osi Ox układu współrzędnych pod kątem o mierze α (zobacz rysunek).
Liczba a oraz liczba b we wzorze funkcji f spełniają warunki:
Funkcja liniowa f jest określona wzorem f(x)=ax+b, gdzie a i b są pewnymi liczbami rzeczywistymi. W układzie współrzędnych (x,y) przedstawiono fragment wykresu funkcji f. Każdy z punktów przecięcia wykresu funkcji f z osiami układu współrzędnych ma obie współrzędne całkowite. Wykres funkcji f jest nachylony do osi Ox układu współrzędnych pod kątem o mierze α (zobacz rysunek).
Funkcja liniowa f jest określona wzorem f(x)=ax+b, gdzie a i b są pewnymi liczbami rzeczywistymi. W kartezjańskim układzie współrzędnych (x,y) przedstawiono fragment wykresu funkcji f. Każdy z punktów przecięcia wykresu funkcji f z osiami układu współrzędnych ma obie współrzędne całkowite. Wykres funkcji f jest nachylony do osi Ox układu współrzędnych pod kątem o mierze α (zobacz rysunek).
Oceń prawdziwość poniższych stwierdzeń.
Współczynnik a we wzorze funkcji f jest liczbą dodatnią.
P
F
Współczynnik b we wzorze funkcji f jest liczbą dodatnią.
Funkcja liniowa f jest określona wzorem f(x)=ax+b, gdzie a i b są pewnymi liczbami rzeczywistymi. W kartezjańskim układzie współrzędnych (x,y) przedstawiono fragment wykresu funkcji f. Każdy z punktów przecięcia wykresu funkcji f z osiami układu współrzędnych ma obie współrzędne całkowite. Wykres funkcji f jest nachylony do osi Ox układu współrzędnych pod kątem o mierze α (zobacz rysunek).
Funkcja liniowa f jest określona wzorem f(x)=5x. W kartezjańskim układzie współrzędnych (x,y) wykres funkcji f przesunięto o jedną jednostkę w prawo wzdłuż osi Ox i w wyniku tego przesunięcia otrzymano wykres funkcji liniowej g.
Na wykresie przedstawiono zależność pola pomalowanej powierzchni od ilości zużytej farby. Pole pomalowanej powierzchni jest wprost proporcjonalne do ilości zużytej farby.
Oceń prawdziwość podanych zdań. Wybierz P, jeśli zdanie jest prawdziwe, albo F – jeśli jest fałszywe.
18 litrów tej farby wystarczy na pomalowanie 180m2 powierzchni.
P
F
Na pomalowanie 125m2 powierzchni wystarczy 12 litrów tej farby.
Miejscem zerowym funkcji liniowej f jest liczba 2, a punkt przecięcia wykresu funkcji f z osią Oy kartezjańskiego układu współrzędnych (x,y) ma współrzędne (0,4) (zobacz rysunek).
Oceń prawdziwość poniższych stwierdzeń. Wybierz P, jeśli stwierdzenie jest prawdziwe, albo F – jeśli jest fałszywe.
Współczynnik kierunkowy prostej, która jest wykresem funkcji f, jest równy (−2).
P
F
Pole trójkąta ograniczonego osiami kartezjańskiego układu współrzędnych (x,y) oraz wykresem funkcji f jest równe 8.
P
F
1.
2.
Poprawna odpowiedź
Zatem wykres przecina oś Oy w punkcie (0,−4), a nie (0,4) — stwierdzenie jest fałszywe (F).
FP
Funkcja liniowa jest malejąca, gdy współczynnik kierunkowy jest ujemny:
k+2<0⟺k<−2
Poprawny przedział to (−∞,−2), więc pierwsze stwierdzenie jest fałszywe (F).
Sprawdzamy drugie stwierdzenie: dla k=4 podstawiamy punkt (0,1):
f(0)=k−3=4−3=1
Wykres przechodzi przez punkt (0,1), więc drugie stwierdzenie jest prawdziwe (P).
B. Funkcja f jest rosnąca i w układzie współrzędnych (x,y) jej wykres przecina oś Oy w punkcie (0,−4).
C. Funkcja f jest malejąca i w układzie współrzędnych (x,y) jej wykres przecina oś Oy w punkcie (0,4).
D. Funkcja f jest rosnąca i w układzie współrzędnych (x,y) jej wykres przecina oś Oy w punkcie (0,4).
B. Funkcja f jest rosnąca i jej wykres przecina oś Oy w punkcie (0,−4)
We wzorze f(x)=3x−4 współczynnik kierunkowy a=3 jest dodatni, więc funkcja jest rosnąca.
Wyraz wolny b=−4 jest drugą współrzędną punktu przecięcia wykresu z osią Oy, czyli wykres przecina oś Oy w punkcie (0,−4).
A.a>0 oraz b>0.
B.a>0 oraz b<0.
C.a<0 oraz b>0.
D.a<0 oraz b<0.
D. a<0 oraz b<0
Z wykresu odczytujemy, że prosta przecina oś Oy w punkcie (0,−3), a oś Ox w punkcie (−2,0) — zgodnie z treścią zadania oba punkty mają współrzędne całkowite.
Wyraz wolny b to wartość funkcji dla x=0, czyli rzędna punktu przecięcia z osią Oy:
b=−3<0
Współczynnik kierunkowy a obliczamy na podstawie punktów (−2,0) i (0,−3):
a=0−(−2)−3−0=−23<0
Zatem a<0 oraz b<0.
A.(−23)
B.(−32)
C.32
D.23
A. −23
Kąt α to kąt nachylenia prostej do osi Ox. Tangens tego kąta jest równy współczynnikowi kierunkowemu a we wzorze funkcji liniowej.
Współczynnik a obliczamy na podstawie punktów przecięcia prostej z osiami, (−2,0) i (0,−3):
a=0−(−2)−3−0=−23
Zatem tangens kąta α jest równy:
tanα=−23
FF
funkcja jest malejąca, więc współczynnik kierunkowy a jest ujemny — pierwsze zdanie jest fałszywe.
Wykres przecina oś Oy poniżej zera (w punkcie (0,−3)), więc wyraz wolny b jest ujemny — drugie zdanie jest fałszywe.
A.(−23)
B.(−32)
C.32
D.23
A. (−23)
Wykres przechodzi przez punkty (−2,0) oraz (0,−3), więc współczynnik kierunkowy (równy tangensowi kąta nachylenia do osi Ox) jest równy:
a=0−(−2)−3−0=−23
A.g(x)=−21x−23
B.g(x)=−21x+23
C.g(x)=21x−23
D.g(x)=21x+23
A. g(x)=−21x−23
Funkcja liniowa ma wzór g(x)=ax+b. Dla argumentu 0 funkcja przyjmuje wartość −23, więc wyraz wolny b jest równy tej wartości.
b=−23
Miejscem zerowym jest (−3), czyli g(−3)=0. Podstawiamy i wyznaczamy współczynnik a.
−3a−23=0−3a=23a=−21
Funkcja g jest więc określona wzorem g(x)=−21x−23.
A.(−∞,−1)
B.(−1,0)
C.(0,1)
D.(1,+∞)
D. (1,+∞)
Wyznaczamy miejsce zerowe funkcji f, czyli argument x0, dla którego f(x0)=0:
21x0−k=0⟹x0=2k
Z warunku zadania miejsce zerowe jest większe od 2:
2k>2⟹k>1
Zatem liczba k należy do przedziału (1,+∞).
A.g(x)=5x−5
B.g(x)=5x−1
C.g(x)=5x+1
D.g(x)=5x+5
A. g(x)=5x−5
Przesunięcie wykresu o 1 jednostkę w prawo wzdłuż osi Ox polega na zastąpieniu x przez x−1 we wzorze funkcji:
g(x)=f(x−1)=5(x−1)
Upraszczamy:
g(x)=5x−5
A.(−3)
B.0
C.3
D.4
C. m=3
Funkcja liniowa nie ma miejsca zerowego wtedy i tylko wtedy, gdy jest funkcją stałą, czyli gdy jej współczynnik kierunkowy jest równy zero:
3−m=0⟹m=3
A.g(x)=−21x−23
B.g(x)=−21x+23
C.g(x)=21x−23
D.g(x)=21x+23
A. g(x)=−21x−23
Funkcja liniowa ma postać g(x)=ax+b. Wyraz wolny b to wartość funkcji dla argumentu 0:
b=−23
Miejsce zerowe to x=−3, czyli g(−3)=0. Podstawiamy i wyznaczamy a:
−3a−23=0−3a=23a=−21
Zatem wzór funkcji to:
g(x)=−21x−23
A.(−3)
B.0
C.10
D.3
B. 0
Proste są równoległe, gdy mają równe współczynniki kierunkowe.
3−m=m+3
Rozwiązujemy równanie względem m.
3−m=m+3−2m=0m=0
PF
Z wykresu odczytujemy, że przy zużyciu 10 litrów farby pomalowano powierzchnię 100m2, a przy 20 litrach – 200m2. Współczynnik proporcjonalności wynosi więc k=10.
Sprawdzamy pierwsze zdanie: obliczamy powierzchnię pomalowaną 18 litrami farby.
18⋅10=180
Otrzymany wynik zgadza się z podanym w zdaniu (180m2), więc pierwsze zdanie jest prawdziwe (P).
Sprawdzamy drugie zdanie: obliczamy, ile litrów farby potrzeba na pomalowanie 125m2 powierzchni.
125:10=12,5
Potrzeba 12,5 litra farby, a nie 12 litrów, więc drugie zdanie jest fałszywe (F).
PF
Prosta, która jest wykresem funkcji f, przechodzi przez punkty (2,0) i (0,4). Obliczamy jej współczynnik kierunkowy:
a=0−24−0=−2
Zatem pierwsze stwierdzenie jest prawdziwe (P) — współczynnik kierunkowy prostej jest równy (−2).
Trójkąt ograniczony osiami układu współrzędnych i wykresem funkcji f ma wierzchołki (0,0), (2,0) i (0,4). Jego przyprostokątne mają długości 2 i 4, więc jego pole jest równe:
P=21⋅2⋅4=4
Ponieważ 4=8, drugie stwierdzenie jest fałszywe (F).