Funkcja kwadratowa f jest określona wzorem f(x)=2x2−kx+6, gdzie k jest pewną liczbą rzeczywistą. Liczba 2 jest miejscem zerowym funkcji f.
Liczba k jest równa
W chwili t=0 z poziomu ziemi wyrzucono piłeczkę pionowo do góry. Przyjmijmy, że wysokość h, na której znajduje się piłeczka w danej chwili t, jest określona wzorem
h(t)=−4,9t2+14,7t
gdzie: • czas t jest wyrażony w sekundach (s) i zmienia się od 0 do chwili pierwszego uderzenia piłeczki o ziemię • wysokość h jest wyrażona w metrach i jest liczona względem poziomu ziemi.
Wyrzucona piłeczka po raz pierwszy uderzy w ziemię w chwili
W chwili t=0 z poziomu ziemi wyrzucono piłeczkę pionowo do góry. Przyjmijmy, że wysokość h, na której znajduje się piłeczka w danej chwili t, jest określona wzorem
h(t)=−4,9t2+14,7t
gdzie: • czas t jest wyrażony w sekundach (s) i zmienia się od 0 do chwili pierwszego uderzenia piłeczki o ziemię • wysokość h jest wyrażona w metrach i jest liczona względem poziomu ziemi.
Wyrzucona piłeczka osiągnęła największą wysokość w chwili
Funkcja kwadratowa f jest określona wzorem f(x)=21x2+bx+c, gdzie b oraz c są liczbami rzeczywistymi. Jednym z miejsc zerowych funkcji f jest liczba 6. W układzie współrzędnych (x,y) prosta o równaniu x=1 jest osią symetrii wykresu funkcji f.
Funkcja kwadratowa f jest określona wzorem f(x)=21x2+bx+c, gdzie b oraz c są liczbami rzeczywistymi. Jednym z miejsc zerowych funkcji f jest liczba 6. W układzie współrzędnych (x,y) prosta o równaniu x=1 jest osią symetrii wykresu funkcji f.
Funkcja kwadratowa f jest określona wzorem f(x)=21x2+bx+c, gdzie b oraz c są liczbami rzeczywistymi. Jednym z miejsc zerowych funkcji f jest liczba 6. W układzie współrzędnych (x,y) prosta o równaniu x=1 jest osią symetrii wykresu funkcji f.
Funkcja g jest określona dla każdej liczby rzeczywistej x wzorem g(x)=f(x−3).
Osią symetrii wykresu funkcji g jest prosta o równaniu
W kartezjańskim układzie współrzędnych (x,y) przedstawiono fragment paraboli, która jest wykresem funkcji kwadratowej f (zobacz rysunek). Wierzchołek tej paraboli ma współrzędne (3,6). Ta parabola przecina oś Oy w punkcie o współrzędnych (0,3).
Wyznacz wzór funkcji f w postaci kanonicznej. Zapisz obliczenia.
W kartezjańskim układzie współrzędnych (x,y) przedstawiono fragment paraboli, która jest wykresem funkcji kwadratowej f (zobacz rysunek). Wierzchołek tej paraboli ma współrzędne (3,6). Ta parabola przecina oś Oy w punkcie o współrzędnych (0,3).
Dokończ zdanie. Wybierz właściwą odpowiedź spośród podanych.
Osią symetrii wykresu funkcji f jest prosta o równaniu
W kartezjańskim układzie współrzędnych (x,y) przedstawiono fragment paraboli, która jest wykresem funkcji kwadratowej f (zobacz rysunek). Wierzchołek tej paraboli ma współrzędne (3,6). Ta parabola przecina oś Oy w punkcie o współrzędnych (0,3).
Funkcja g jest określona dla każdej liczby rzeczywistej x wzorem g(x)=f(x)−3. Liczby x1 oraz x2 są różnymi miejscami zerowymi funkcji g.
Uzupełnij zdanie. Wpisz odpowiednią liczbę w wykropkowanym miejscu, aby zdanie było prawdziwe.
Suma x1+x2 jest równa ___.
Czy Twoja odpowiedź jest poprawna?
Poprawna odpowiedź
Obliczamy:
8−2k+6=0⟹14=2k⟹k=7
A.(−11)
B.(−7)
C.7
D.11
C. 7
Skoro liczba 2 jest miejscem zerowym funkcji f, to f(2)=0. Podstawiamy x=2 do wzoru funkcji:
2⋅22−k⋅2+6=0
Rozwiązujemy równanie ze względu na k:
8−2k+6=014=2kk=7
A.t=1,5 s
B.t=2 s
C.t=2,5 s
D.t=3 s
D. t=3 s
Piłeczka uderza w ziemię, gdy jej wysokość wynosi 0. Rozwiązujemy równanie:
−4,9t2+14,7t=0
Wyłączamy t przed nawias:
t(−4,9t+14,7)=0
Stąd t=0 (chwila wyrzucenia) albo:
−4,9t+14,7=0t=4,914,7t=3
Pierwsze uderzenie o ziemię (dla t>0) następuje więc w chwili t=3 s.
A.3
B.9
C.15
D.21
A. 3
Wykres funkcji kwadratowej jest symetryczny względem prostej przechodzącej przez wierzchołek, czyli prostej x=−3.
Punkty t i −9 dają tę samą wartość funkcji, więc są symetryczne względem x=−3. Odległość punktu −9 od osi symetrii wynosi:
−3−(−9)=6
Punkt t leży w tej samej odległości po drugiej stronie osi symetrii:
t=−3+6=3
A.(−8,7)
B.(−3,2)
C.(−3,12)
D.(2,7)
D. (2,7)
Wzór g(x)=f(x−5) oznacza przesunięcie wykresu funkcji f o 5 jednostek w prawo wzdłuż osi Ox, bez zmiany współrzędnej y.
Wierzchołek W=(−3,7) przesuwa się więc do punktu:
(−3+5,7)=(2,7)
A.0
B.3
C.π
D.6
C. π
Współczynnik przy (x−π)2 jest ujemny (−5), więc parabola ma ramiona skierowane w dół, a jej wierzchołek w punkcie x=π jest miejscem, w którym funkcja przyjmuje największą wartość.
Ponieważ π≈3,14∈[0,6], wartość największa w tym przedziale jest osiągana dla:
x=π
A.0
B.3
C.π
D.6
A. 0
Ponieważ parabola ma ramiona skierowane w dół z wierzchołkiem w x=π, na przedziale domkniętym wartość najmniejsza jest osiągana w tym końcu przedziału, który jest dalej od π.
Porównujemy odległości końców przedziału od π: π−0=π≈3,14 oraz 6−π≈2,86.
Punkt x=0 jest dalej od wierzchołka niż x=6, więc to w x=0 funkcja przyjmuje wartość najmniejszą w przedziale [0,6]:
x=0
A.t=1,5 s
B.t=2 s
C.t=2,5 s
D.t=3 s
D. t=3 s
Piłeczka uderza o ziemię, gdy h(t)=0:
−4,9t2+14,7t=0⟹t(−4,9t+14,7)=0
Rozwiązaniami są t=0 (moment wyrzutu) oraz:
−4,9t+14,7=0t=4,914,7=3
Pierwsze uderzenie o ziemię (dla t>0) następuje więc w chwili t=3 s.
A.t=1,5 s
B.t=2 s
C.t=2,5 s
D.t=3 s
A. t=1,5 s
Wysokość opisuje funkcja kwadratowa o ramionach skierowanych w dół (a=−4,9<0), więc największą wartość osiąga w wierzchołku paraboli:
t=−2ab=−2⋅(−4,9)14,7=9,814,7=1,5
A.(−2)
B.(−1)
C.(−21)
D.2
B. (−1)
Oś symetrii paraboli o wzorze f(x)=ax2+bx+c wyraża się wzorem x=−2ab. Tutaj a=21, a oś symetrii to x=1, więc:
−2⋅21b=1
Rozwiązujemy równanie.
−b=1b=−1
A.f(x)=21(x−4)(x−6)
B.f(x)=21(x−4)(x+6)
C.f(x)=21(x+4)(x−6)
D.f(x)=21(x+4)(x+6)
C. f(x)=21(x+4)(x−6)
Oś symetrii paraboli leży w połowie odległości między jej miejscami zerowymi. Skoro jedno miejsce zerowe to 6, a oś symetrii to x=1, drugie miejsce zerowe x2 wyznaczamy z warunku:
26+x2=1
Rozwiązujemy równanie.
6+x2=2x2=−4
Funkcję kwadratową o współczynniku a=21 i miejscach zerowych −4 oraz 6 zapisujemy w postaci iloczynowej.
f(x)=21(x+4)(x−6)
A.x=−2
B.x=1
C.x=3
D.x=4
D. x=4
Wzór g(x)=f(x−3) oznacza przesunięcie wykresu funkcji f o 3 jednostki w prawo wzdłuż osi x. Oś symetrii przesuwa się o tyle samo.
Oś symetrii wykresu funkcji f to x=1, więc oś symetrii wykresu funkcji g to:
x=1+3=4
f(x)=−31(x−3)2+6
Korzystamy ze wzoru na postać kanoniczną funkcji kwadratowej, wykorzystując współrzędne wierzchołka (3,6):
f(x)=a(x−3)2+6,a=0
Parabola przechodzi przez punkt (0,3), więc f(0)=3:
a(0−3)2+6=3
Rozwiązujemy równanie:
9a+6=39a=−3a=−31
Zatem wzór funkcji f w postaci kanonicznej to:
f(x)=−31(x−3)2+6
A.x=3
B.x=−3
C.y=6
D.y=−6
A. x=3
Oś symetrii paraboli to prosta pionowa przechodząca przez wierzchołek. Wierzchołek ma współrzędne (3,6), więc osią symetrii jest prosta:
x=3
x1+x2=6
Miejsca zerowe funkcji g to argumenty, dla których g(x)=0, czyli f(x)=3:
g(x)=0⟺f(x)=3
Z treści zadania wiemy, że f(0)=3 (parabola przecina oś Oy w punkcie (0,3)), więc x=0 jest jednym z miejsc zerowych funkcji g. Drugie miejsce zerowe jest symetryczne do x=0 względem osi symetrii x=3: